مطالبی که در قسمت آموزش سایت اکسکوینو منتشر می شود، در مورد معرفی ارزهای دیجیتال و کاربردهای آن ها، فناوری بلاک چین ، نحوه استخراج بیت کوین و صدها مطالب ارزشمند دیگر است. سایت اکسکوینو در تلاش است تا هم افراد تازه وارد و هم افراد حرفه ای در حوزه ارز دیجیتال با به روز ترین مطالب و بهترین روش های سرمایه گذاری روی ارز دیجیتال آشنا شوند.

روندها در تحلیل تکنیکال بازارهای مالی

مقدمه

تحلیل تکنیکال، مطالعه رفتارهای بازار و استفاده از نمودارها در راستای پیش‌بینی قیمت‌ها است. البته بسیاری بر این باورند که پبش‌بینی واژه مناسبی برای یافتن روند قیمتی بازارهای مالی نیست و به جای آن عبارت «انتظار قیمت» در زمان آینده (کوتاه مدت، میانه مدت و بلند مدت) باید استفاده شود.

عبارت «همه چیز در قیمت لحاظ شده است» را به خاطر داشته باشید، زیرا مسائل و اخبار سیاسی، فاندامنتالی، اقتصادی، اقلیمی و تمامی عوامل دیگر در قیمت گنجانده شده و این بدان معنا است که تحلیل قیمت‌ها اصلی‌ترین چیزی است که به آن نیاز داریم.

درست مانند قانون اول نیوتن، قیمت‌ها تمایلی به تغییر جهت ندارند و روند افزایش یا کاهش قیمت تا زمانی که عامل بازدارنده‌ای وجود نداشته باشد، ثابت است.

نکته مهم بعدی که پیش از هر چیز باید بدانید، این است که تحلیل تکنیکال مطالعه گذشته قیمت و انتظار تکرار آن در آینده است. این یعنی تاریخ تکرار می‌شود که همین امر، کلیدی بسیار مفید برای یافتن قیمت در آینده با بررسی روندهای مشابه قیمت در گذشته است.

در نظر داشته باشید که ابزار یک تحلیلگر تکنیکال بررسی تغییرات قیمت و ابزار یک تحلیلگر فاندامنتال بررسی اخبار و علل تغییرات قیمت است که در نهایت هر دو تحلیلگر نیازمند بینش تکنیکال هستند.

روندها در تحلیل تکنیکال

تمامی ابزارهایی که در جلوتر آموزش داده می‌شود از قبیل الگوها، اسیلاتورها، حمایت و مقاوت، اندیکاتورها و… با هدف کمک به بررسی روند قیمت به‌وجود آمده‌اند. از آن جایی که همیشه باید در جهت روند حرکت کنیم، پس لازم است در ابتدا روند و انواع آن را یاد بگیریم.

به شکل زیر توجه کنید و آن را برابی دقایقی بررسی کنید:

نمودار خطی قیمت بیت کوین
نمودار قیمت بیت کوین متشکل از روند‌های صعودی، نزولی و خنثی

همانطور که در تصویر مشاهده می‌کنید، بازارهای مالی همیشه به صورت زیگزاگ حرکت می‌کند، هیچگاه زمان به عقب برنمی‌گردد و نمودار قیمت (بیت کوین و سایر رمز ارزها) هرگز در یک خط صاف قرار نمی‌گیرد؛ اما می‌توان گفت که تاریخ تا حدود زیادی تکرار می‌شود و روندها در طی بازه‌های زمانی مختلف به شکل مشابهی تکرار می‌شوند. این حرکات زیگزاگ در بازار، موج نامیده می‌شود و مجموعه چند موج در کنار یکدیگر یک روند را ایجاد می‌کند که به طور کلی سه نوع روند در بازارهای مالی بوجود می‌آورد: روند صعودی، روند نزولی و روند خنثی

بیایید نگاهی به این روندها و وجوه تشابه آن‌ها با یکدیگر بیاندازیم:

  • روند صعودی

روند صعودی با موج‌های بالارونده ایجاد می‌شود؛ به عبارت دیگر، روند صعودی الگویی از نوسانات و زیگزاگ‌های روبه بالا است. روند صعودی، نشانگر حجم بیشتر خرید نسبت به فروش است که به تعبیری «بازار گاوی» نیز نامیده می‌شود. بازار گاوی به حالتی گفته می‌شود که اصطلاحاً گاوها با شاخ خود به زیر قیمت (رمز ارزها،‌ بیت‌کون و سایر بازارهای مالی) ضربه می‌زنند و آن را به سمت بالا هدایت می‌کنند. این کار قطعاً و تنها از طریق خرید با حجم‌های بسیار بالا امکانپذیر است.

موج صعودی
روند صعودی که از برآیند چند موج صعودی ایجاد شده است

 -روند نزولی

روند نزولی با موج‌های پایین‌رونده ایجاد می‌شود؛ به بیان دیگر، روند نزولی الگویی از موج‌ها و زیگزاگ‌های روبه پایین است. روند نزولی، نشانگر حجم بیشتر فروش نسبت به خرید است که به تعبیری «بازار خرسی» نیز نامیده می‌شود.

موج و روند نزولی
روند نزولی که از برآیند چند موج نزولی ایجاد شده است

 -روند خنثی

روند خنثی توسط چند موج صعودی و نزولی تشکیل می‌شود که جهت مستقیم دارند. به عبارت دیگر، اگر قیمت نتواند بالاتر از قله موج صعودی پیش از خود برود و یا قیمت نتواند پایین‌تر از قعر موج نزولی پیش از خود برود، یک روند خنثی به وجود می‌آید. در نتیجه، روند خنثی نشانگر تعادل قدرت نسبی میان خریدار و فروشنده یا عرضه و تقاضا در بازار است.

روند خنثی

در نظر داشته باشید که برای تایید تشخیص هر روند، حجم معاملات باید در نظر گرفته شود. برای مثال، در روند نزولی هر موج نزولی با افزایش حجم و هر موج صعودی با کاهش حجم همراه است و در موج صعودی برعکس.

نمودار خطی قیمت بیت کوین
نمودار قیمتی روند نزولی

همانطور که ملاحظه فرمودید، نخستین قدم برای تبدیل شدن به یک تحلیلگر، آشنایی با روندها بود که باهم آن را بررسی کردیم. در مقاله بعد درباره واژه‌های حمایت و مقاومت توضیح خواهیم داد تا قدم به قدم با ساختار نمودارها و خطوط روند و تحلیل نمودارها آشنا شوید.

معرفی دیفای

معرفی دیفای (DeFi)

معرفی دیفای

معرفی دیفای

امور مالی غیر متمرکز چیست؟

دیفا  (DeFi)، مفهومی که با دنیای مالی و بلاک چین گره خورده، در راستای حذف واسطه‌ها از حوزه مالی فعالیت می‌کند. این مفهوم که در حوزه معاملات مالی نقش انکارناپذیری دارد، به تازگی محبوبیت زیادی کسب کرده است. در حال حاضر ارزش مبالغ سپرده‌گذاری‌شده در پلتفرم‌های دیفای از ۹ میلیارد دلار فراتر رفته است. این صنعت، خدمات بانکی سنتی را با تکنولوژی‌های غیرمتمرکز مثل بلاک چین، ادغام و عملکردهای پولی را گسترده‌تر می‌کند.

توکن‌های دیفای اخیراً با عملکرد چشمگیر خود، توجه بسیاری را جلب کرده‌اند. در این مقاله، اکوسیستم دیفای را به زبان ساده معرفی کرده‌ایم تا به درک بهتری نسبت به دارایی‌های سپرده‌گذاری‌شده روی این پروتکل دست یابیم. با ما همراه باشید.

DeFi مخفف کلمه Decentralized Finance به معنای امور مالی غیرمتمرکز به مجموعه‌ای از برنامه‌های کاربردی اشاره دارد که می‌توانند امور مالی مهمی را به‌صورت غیرمتمرکز و بدون نیاز به واسطه انجام ‌دهند. در واقع این پروتکل، استفاده از شبکه‌های غیرمتمرکز و نرم‌افزارهای منبع باز را برای ایجاد انواع مختلف خدمات و محصولات مالی مقدور می‌سازد.

به بیان دیگر، دیفای مجموعه‌ای از صدها پروژه گوناگون بوده که شامل دارایی‌های دیجیتال، پروتکل‌ها، قرارداد‌های هوشمند و نرم‌افزار‌های غیرمتمرکز بر بستر بلاک چین‌های عمومی مانند بیت کوین و اتریوم است. هدف از دیفای، ایجاد یک اکوسیستم خدمات مالی متن‌باز بوده که بدون نیاز به مجوز، به طور شفاف و بدون واسطه مرکزی فعالیت کرده و در ‌دسترس همه باشد.

دیفای و برنامه‌های غیر متمرکز

دیفای به‌طور غیرقابل انکاری با اپلیکیشن‌های غیر متمرکز (dApps)  گره خورده است است. برنامه‌های غیر متمرکز، برنامه‌هایی هستند که برای عملکرد با شبکه‌های غیرمتمرکز طراحی شده‌اند. این شبکه‌ها می‌توانند به بلاک چین‌ها، شبکه‌های تور (Tor Networks) یا تکنولوژی دفتر کل توزیع‌شده (Distributed Ledgers Technologies) اشاره داشته باشد. جزء اصلی این پروتکل‌ها، ماهیت غیر متمرکز آن‌ها است.

کاربرد

  • سیستم دریافت وام و وام‌دهی
  • بازار اینترنتی غیر متمرکز
  • انتقال پول
  • استیبل کوین‌ها
  • خدمات بانکی پولی
  • صرافی‌های غیرمتمرکز

دیفای و‌ اتریوم

اتریوم در حال حاضر پیشتاز صنعت دیفای بوده و بیش از ۷ درصد از کل موجودی در گردش اتریوم در پروتکل‌های دیفای سپرده‌گذاری شده است. در حال حاضر، برنامه‌های مالی متعددی بر بستر اتریوم وجود دارد. البته اتریوم تنها پلتفرم بلاک چین قادر به پیاده‌سازی دیفای نیست.

مزایا

در عصر کنونی، دیفای نقش مهمی در تکامل حوزه مالی ایفا می‌کند و تحلیل‌گران، این بخش را به‌عنوان مهم‌ترین قسمت رو‌به‌رشد در فضای ارز‌های دیجیتال و بلاک چین می‌دانند. از مزایای دیفای می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • نظارت و کنترل کامل کاربر بر دارایی‌های خود
  • شفافیت بالا و کاهش فساد و سرقت
  • کاهش هزینه‌ها
  • فعالیت بدون واسطه
  • امنیت بالا و سیستم مالی آسیب‌نا‌پذیر
  • سهولت دسترسی برای تمامی افراد
کوین-توکن

کوین و توکن به بیان ساده

کوین و توکن به بیان ساده

کوین-توکن

با توجه به اصطلاحات و مفاهیم دنیای رمز ارز‌ها، ورود به این حوزه می‌تواند پیچیدگی‌های خاص خود را داشته باشد. اصطلاحات زیادی در دنیای ارزهای دیجیتال وجود دارد که آشنایی با این عبارات، درک بهتری از بازار را به ارمغان می‌آورد. «کوین» و «توکن» هر دو از مفاهیم اصلی دنیای رمز ارز‌ها و بلاک چین به شمار می‌روند. در این مقاله، این دو مفهوم را به طور خلاصه و به زبان ساده توضیح داده‌ایم. با ما همراه باشید.

کوین

کوین، پول دیجیتالی است که با استفاده از تکنیک‌های رمزگذاری ایجاد شده است. کوین را می‌توان یک واحد ارزش و یا روشی برای پرداخت هزینه خدمات دانست. کوین در واقع معادلی دیجیتال برای پول است و بیت کوین مشهورترین نمونه آن به حساب می‌آید.

می‌توان گفت کوین با اعمال تغییراتی در کد اصلی بیت کوین ایجاد می‌شود. البته رمز ارز‌های دیگری مانند مونرو (XMR) نیز وجود دارند که بر اساس کدهای بیت کوین ایجاد نشده‌اند ولی آن‌ها نیز کوین محسوب می‌شوند؛ زیرا خود دارای بلاک ‌چین اختصاصی هستند. به بیان دیگر، کوین به هر رمز ارزی که یک بلاک چین مستقل و اختصاصی داشته باشد گفته می‌شود.

از ویژگی‌های کوین می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

قابل تعویض:  یعنی یک واحد از کوین با سایر واحد‌های همان کوین معادل است.

قابل تقسیم:  هر  واحد از کوین را می‌توان به واحدهای کوچکتری تقسیم کرد.

قابل پذیرش: به عنوان روشی برای تبدیل ارزها می‌توان از کوین استفاده کرد.

عرضه محدود: عرضه کوین‌ها محدود شده و کل عرضه ثابت باقی می‌ماند.

یک شکل: همه نسخه‌های هر کوین ارزشی یکسان دارند.

قابل انتقال: می‌توانند به سایر ارزها تبدیل شوند و قابلیت ارسال، دریافت و استخراج دارند.

متصل به بلاک چین: به هرکسی این امکان داده می‌شود که به شبکه عمومی بپیوندد.

ماندگار: می‌توان آنها را چندین بار استفاده کرد، بدون اینکه از ارزش آنها کاسته شود.

توکن

توکن دارایی دیجیتالی است که می‌تواند به عنوان یک روش پرداخت عملکردهایی مشابه با کوین داشته باشد؛ اما امکان مشارکت در شبکه را نیز برای فرد به ارمغان آورد. توکن نوعی ارز رمزنگاری شده است که معمولاً روی یک بلاک چین دیگر ایجاد می‌شود. توکن‌ها ممکن است بیانگر سهم یک شرکت باشند یا برای کاربرد در یک اپلیکیشن یا پروژه‌ای خاص استفاده شوند.

در اغلب موارد توکن ایجاد شده بر روی بستر اصلی کوین به وجود می‌آید و می‌توان گفت از تمامی ویژگی‌های کوین پایه خود پیروی می‌کند. ترون (Tron) و ایاس (EOS) دو نمونه از شناخته‌شده‌ترین توکن‌ها هستند و اتریوم، معروف‌ترین و محبوب‌ترین پلتفرم برای ساخت توکن‌ها به شمار می‌آید.

انواع توکن

امنیتی

این نوع توکن‌ها بیانگر یک دارایی مانند مشارکت در منابع فیزیکی، شرکت‌ها، جریان‌های درآمدی و یا حق دریافت سود سهام هستند. می‌توان گفت این توکن‌ها شبیه به سهام، اوراق ‌قرضه یا مشتقات عمل می‌کنند.

کاربردی

این دسته از توکن‌ها، دسترسی به کالاها و خدمات یک پروژه خاص را فراهم می‌کنند. همچنین می‌توان از این دسته توکن‌ها به عنوان نوعی تخفیف یا دسترسی ویژه به کالا و خدمات یک پروژه استفاده کرد.

پرداختی (کریپتوکارنسی‌ها)

توکن‌های پرداختی معمولاً  ارتباطی با پروژه‌های توسعه‌ای دیگر ندارند. در حالت کلی، هدف کریپتوکارنسی‌ها ذخیره ارزش است که از طریق آن‌ها امکان خرید، فروش و انجام سایر تراکنش‌های مالی فراهم می‌شود.

قرارداد‌های هوشمند، روشی مناسب برای امنیت معاملات

قراردادهای هوشمند، روشی هوشمندانه برای امنیت معاملات

از جمله مواردی که در دنیای بلاک چین به وفور به گوش ما می‌خورد قراردادهای هوشمند است. با کمک آن‌ها موضوع بسیار ساده‌ای به نام قرارداد نویسی در تلفیق با فناوری‌های هوشمند امکاناتی جدید پیش روی کاربران قرار داده و امکان ثبت قراردادهای قانونی به صورت هوشمند فراهم گردیده است.

ایده قراردادهای هوشمند برای اولین بار در دهه ۱۹۹۰ توسط نیک سابو(Nick Szabo) که یکی از دانشمندان برجسته در حوزه کامپیوتر و رمز نگاری بود ارائه شد. اما در آن سال‌ها به دلیل اینکه پلتفرم دیجیتال یا دفتر کل توزیع شده‌ای مانند بلاک چین که قادر باشد از قراردادهای هوشمند پشتیبانی کند وجود نداشت، توسعه و پیشرفت این ایده به کندی انجام شد.

چندی بعد او قراردادهای هوشمند را به عنوان ابزاری که با ترکیب پروتکل‌ها و رابط‌های کاربری، شبکه‌های کامپیوتری را رسمی و ایمن می‌کند معرفی کرد. سابو همچنین در مورد پتانسیل قرار دادهای هوشمند برای استفاده در زمینه‌های مختلف که با توافقات قراردادی سروکار دارند مثل سیستم‌های اعتباری، پردازش پرداخت و مدیریت حقوق محتوا بحث کرد.

تفاوت قراردادهای هوشمند با قراردادهای عادی

همان‌طور که می‌دانید یک قرارداد عادی توافقی است بین دو یا چند شخص که آن‌ها را به  انجام کاری در آینده متعهد می‌کند. قراردادهای بسته شده بین صاحبان ملک و مستاجرین را می‌توان یک نمونه‌ ساده از این قراردادها در نظر گرفت. اما تفاوت قراردادهای هوشمند با قراردادهای عادی در این است که آن‌ها برای اجرا نیازی به عوامل واسطه ندارند. آن‌ها روی شبکه غیرمتمرکز بلاک چین که از تعداد زیادی گره (Node) تشکیل شده‌اند اجرا شده و نیازی به نهادی مرکزی مانند بانک، دولت‌ یا سرور متمرکز ندارند.

قرارداد‌های هوشمند، روشی مناسب برای امنیت معاملات

برای اجرای قراردادهای هوشمند به عوامل واسطه‌ نیازی نیست و قرارداد بین طرفین، براساس قواعد تعریف شده توسط آن‌ها بسته می‌شود. حذف واسطه‌ها باعث صرفه جویی در وقت و کاغذبازی شده و این موضوع تا حد زیادی بهره وری را افزایش می‌دهد.

در حقیقت قراردادهای هوشمند پروتکلی برای تنظیم قراردادها هستند که با توجه به شرایط قرارداد، تمامی اقدامات پیش‌بینی شده در آن به صورت خودکار انجام می‌شود. لازم به ذکر است که تراکنش‌ها در این روند قابل‌ ردیابی بوده و برگشت ناپذیر هستند.

قراردادهای هوشمند در ارزهای دیجیتال

قراردادهای دیجیتال در دنیای ارزهای رمز نگاری شده را می‌توانیم به عنوان یک نرم افزار یا برنامه که روی بلاک چین اجرا می‌شوند تعریف کنیم. آن‌ها در حقیقت نوعی توافق دیجیتال هستند که توسط مجموعه‌ای از قوانین اجرا می‌شوند. قراردادهای هوشمند بصورت مستقیم مبادلات ارزهای دیجیتال را تحت شرایط و قوانین تعریف شده بین خریدار و فروشنده کنترل کرده و در صورت برقرار شدن شرایط به صورت خودکار اجرا می‌شوند.

قراردادهای هوشمند در بلاک چین امکان ایجاد پروتکل‌های بر پایه بی اعتمادی را فراهم می‌کنند. این بدان معناست که دو طرف معامله می‌توانند از طریق بلاک چین بدون اینکه نیازی به شناخت و اعتماد به یکدیگر داشته باشند تعهداتی را در قبال هم بپذیرند. آن‌ها همچنین می‌توانند اطمینان حاصل کنند که در صورت عدم تحقق شرایط، قرار داد به مراحل اجرایی نخواهد رسید. اگر چه پروتکل بیت کوین سال‌هاست که از قراردادهای هوشمند پشتیبانی می‌کند، اما این نوع قرارداد توسط سازنده و بنیانگذار اتریوم به نام ویتالیک بوترین به محبوبیت رسیده است. البته لازم به ذکر است که ممکن است هر بلاک چبن از روش متفاوتی برای اجرای قراردادهای هوشمند بهره ببرد. در این مقاله ما به بررسی قراردادهای هوشمندی که در ماشین مجازی اتریوم(EVM) اجرا می‌شوند خواهیم پرداخت.

قراردادهای هوشمند در اتریوم

به زبان ساده یک قرارداد هوشمند مانند یک برنامه دترمینیستیک(برنامه‌های قطعی) عمل می‌کند که در صورت به تحقق پیوستن برخی شرایط یک وظیفه خاص را انجام می‌دهد. بنابراین می‌توان گفت جملات شرطی جزئی از این قراردادهای هوشمند بوده و علی رغم باور عمومی افراد، قراردادهای هوشمند قراردادهای حقوقی یا قرارداد هوشمند(smart contract) نیستند. آن‌ها در حقیقت از مجموعه‌ای از کدها تشکیل شده‌اند که روی بلاک چین اجرا می‌شوند.

در شبکه اتریوم قراردادهای هوشمند وظیفه اجرا و مدیریت عملیاتی را که کاربران روی بلاک چین انجام می‌دهند به عهده دارند. هر آدرسی که یک قرارداد هوشمند نباشد یک حساب خارجی(EOA) نامیده می‌شود. بنابراین می‌توان گفت قراردادهای هوشمند توسط کدهای کامپیوتر و حساب‌های خارجی توسط کاربران کنترل می‌شوند.

قرارداد‌های هوشمند، روشی مناسب برای امنیت معاملات

اصولا قراردادهای هوشمند اتریوم از یک کد قرارداد و دو کلید عمومی تشکیل شده‌اند. اولین کلید عمومی توسط سازنده قرارداد ارائه شده و دیگری نشان‌دهنده خود قرارداد بوده و به عنوان یک شناسه دیجیتال منحصر به فرد برای هر قرارداد هوشمند عمل می‌کند. برای درک بهتر شرایطی را در نظر بگیرید که یک کارفرما قصد دارد برای انجام کارهای مربوط به گرافیک پروژه خود از یک گرافیست کمک گرفته و حقوق وی را پرداخت کند. اگر آن‌ها بخواهند از قرارداد هوشمند برای دستیابی به هدف خود استفاده کنند، تمامی اطلاعات مربوط به قرارداد آن‌ها از جمله کاری که قرار است انجام شود، آدرس کیف پول مبدا و مقصد، مقدار دستمزد مورد نظر و … توسط یک برنامه نویس در یک قرارداد هوشمند بر بستر بلاک چین نوشته می‌شود، همچنین مقدار دستمزدی که قرار است به گرافیست پرداخت شود در قالب توکن متعلق به بلاک چین استفاده شده در قرارداد مذکور قفل(Lock) می‌شود. در این صورت به محض اتمام کار و به وقوع پیوستن تمام شرایط دستمزد مورد نظر به حساب گرافیست انتقال داده خواهد شد.

مزایای قرارداد هوشمند

از مزایای قراردادهای هوشمند می‌توان به غیر قابل جعل بودن و عدم دستکاری در آن‌ها اشاره کرد. به دلیل اینکه این نوع قراردادها روی بلاک چین پیاده‌سازی شده‌اند، همه یک نسخه از آن را خواهند داشت. بنابراین جلوگیری از اجرای آن یا دستکاری در آن تقریبا ممکن نیست.

در قراردادهای هوشمند که نحوه کار آن‌ها شباهت زیادی به دستگاه‌های فروش خودکار دارد، نه تنها تمامی قواعد قرارداد را می‌توان تعریف کرد، بلکه در صورت برقراری آنها قرارداد بصورت خودکار اجرا خواهد شد. قراردادهای هوشمند به علت خودکار بودن بسیار سریع‌ و ارزان‌ بوده و از خطاهای انسانی که در هنگام انجام فرآیندهای معاملاتی اتفاق می‌افتد جلوگیری می‌کنند.

یک قرارداد هوشمند اتریوم خصوصیات زیر را در بر دارد:

قراردادهای هوشمند و توزیع شده میان همه گره‌های شبکه اتریوم توزیع می‌شوند. این موضوع را می‌توان به عنوان اصلی‌ترین تفاوت این قراردادها با سایر راه‌حل‌های مبتنی بر سرورهای متمرکز در نظر گرفت.

همانطور که اشاره شد قراردادهای هوشمند با فراهم شدن شرایط اقداماتی را انجام می‌دهند و نتیجه کار بدون توجه به اینکه چه کسی آن‌ها را اجرا کند همیشه یکسان بوده و به صورت خودکار انجام می‌شوند. اما تا وقتی که بستر مناسب فراهم و قرارداد ثبت نشده است این قراردادها به صورت خودکار شروع به کار نخواهند کرد و پس از بسته شدن قابل تغییر نیستند.

برخی از بلاک‌چین ها توانایی پردازش قراردادهای هوشمند را دارند که از جمله آن‌ها می‌توان به بیت کوین، زنجیره‌های جانبی(Side chains)، NXT و اتریوم اشاره کرد. اگرچه بلاک چین بیت کوین برای پردازش معاملات بیت کوین گزینه‌ای عالی محسوب می‌شود اما قابلیت‌های کمی برای پردازش اسناد دارد.

زنجیره‌های جانبی نیز به بلاک‌ چین‌هایی گفته می‌شود که در مجاورت بیت کوین فعالیت کرده و فضای بیشتری برای پردازش قراردادها فراهم می‌کنند. NXT هم یک بلاک چین عمومی بوده که از چند الگو برای قراردادهای هوشمند استفاده کرده و کاربران در آن قادر به کد نویسی نیستند. اما اتریوم یک پلتفرم عمومی بلاک چین و بسیار پیشرفته برای رمزگذاری و پردازش قراردادهای هوشمند می‌باشد.کاربران به راحتی می‌توانند کد دلخواه خود را بارگزاری کنند اما باید برای انجام این کار باید توکن‌های “ETH” پرداخت کنند.

آیا قراردادهای هوشمند را می‌توان تغییر داد؟

امکان ایجاد عملکردهای جدید در یک قرارداد هوشمند اتریوم پس از ثبت شدن آن غیرممکن است. با این حال، اگر سازنده آن تابعی به نام SELFDESTRUCT را در کد وارد کند امکان حذف قرارداد هوشمند و جایگزین کردن قرارداد جدید ممکن خواهد شد. اما اگر این عملکرد از پیش در کد وجود داشته باشد امکان حذف قرارداد وجود نخواهد داشت.

لازم است بدانید که قراردادهای هوشمند هم تا حدی قابلیت انعطاف داشته و توسعه‌دهندگان از روش‌های زیادی برای ایجاد قراردادهای هوشمند قابل ارتقا ، با درجات مختلف از پیچیدگی بهره می‌گیرند. یعنی می‌توان قابلیت به روزرسانی را برای قراردادهای هوشمند تعریف کرد اما به طور کلی امکان ایجاد هیچ‌گونه تغییری بعد از ثبت قراردادهای هوشمند وجود ندارد. ولی در صورتی که طرفین قرارداد از قبل، تابعی به نام خودتخریب (Self-Destruct) در کد قرارداد قرار داده باشند، امکان پاک کردن آن در آینده وجود خواهد داشت.  اما بدون وجود این تابع در کد قرارداد، به هیچ‌وجه نمی‌توان قرارداد هوشمند را پاک کرد.

قرارداد‌های هوشمند، روشی مناسب برای امنیت معاملات

یکی از راه‌هایی که در این زمینه وجود دارد، تقسیم یک قرارداد به بخش‌های مختلف و قرادادهای کوچک‌تر است. به طوری که بخشی از کد، قابلیت پاک شدن و تغییر داشته باشد و بخشی دیگر خیر، که این موضوع نیز می تواند چشم‌انداز قراردادهای هوشمند را تحت تاثیر قرار دهد.

این قراردادهای نسل جدید از ظرفیت زیادی برای شخصی سازی در معاملات بهره می‌برند. این بدان معنی است که می‌توان از آن‌ها برای معاملات در زمینه‌های گوناگون و مطابق میل طرفین معامله استفاده کرد. طرفین این معامله علاوه بر اینکه هزینه‌های مربوط به انجام تراکنش‌ها و معاملات خود را کاهش داده‌اند، از شفافیت بسیار بالای این قراردادها هم بهره‌مند خواهند شد. این قراردادها در طیف وسیعی از معاملات و فعالیت‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند اما در مواردی که نیاز به تبادل پول و اطلاعات میان چند طرف معامله وجود دارد بسیار کاربردی هستند. از امکان عقد قراردادهای هوشمند می‌توان در حوزه‌های متنوعی مانند امور خیریه، سلامت و درمان، زنجیره تامین و مدیریت امور مالی بهره برد.

چشم انداز قراردادهای هوشمند

با توجه به مطالبی که گفتیم می‌توان گفت که قراردادهای هوشمند در حقیقت همان کدهایی هستند که برنامه نویس‌ها می‌نویسند. بنابراین امکان بروز خطاهای انسانی در آن‌ها نیز وجود دارد و در صورتی که موضوع قرارداد اطلاعات بسیار مهمی باشد یا مبالغ کلانی مورد معامله قرار بگیرد، باید قرارداد حتما توسط فردی خبره و ماهر نوشته شود. با توجه به اینکه سیستم بلاک‌چین و اجرای قراردادهای هوشمند قابلیت تغییرناپذیری دارد، بروز اشتباهات برنامه‌نویسی در آن‌ها می‌تواند ضرر سنگینی را به طرفین معامله وارد کند.

طرفداران پروپا قرص بلاک چین از قراردادهای هوشمند استقبال زیادی کرده و بر این باورند می‌توان از آن‌ها به عنوان راهی برای  برای پیش‌برد سریع‌تر و بهتر امور تجاری بهره برد. همچنین استفاده از امتیازات قراردادهای هوشمند تنها محدود به توافق‌نامه‌های کوچک نبوده و دولت‌ها و شرکت‌های بزرگ نیز می‌توانند از مزایای بسیار آن‌ها بهره‌مند شوند. با استفاده از این قراردادها معامله‌گران و خریداران امکان ردیابی خرید خود را  در زنجیره تامین خواهند داشت و این موضوع سبب افزایش اعتماد در چرخه‌ی کار خواهد شد.

همان‌طور که بارها گفتیم بلاک چین آمده تا کارها را برای ما آسان‌تر کرده و کسب و کارمان را رونق بیشتری دهد و قراردادهای هوشمند به واسطه این فناوری با از بین بردن نیاز به واسطه‌ها، موجب صرفه‌جویی در هزینه‌ها و زمان می‌شوند و با خودکار‌سازی روند انجام کار، معاملات را ساده‌تر می‌کنند. با توجه به مزایای این قرارداد نسبت به قراردادهای عادی و قدیمی به نظر می‌رسد آن‌ها در آینده‌ای نه چندان دور گوی سبقت را به طور کامل از قراردادهای عادی گرفته و آن‌ها را از دور خارج کنند.

 اما عده‌ای هم با آن‌ها به مخالفت پرداخته و معتقدند که بسیاری از مشکلات دنیای حقیقی را نمی‌توان به کمک این فناوری حل و فصل کرد. اما با این وجود نمی‌توان منکر شد که این قراردادها هزینه زیادی نداشته و از شفافیت بالایی برخوردارند. اما به نظر می‌رسد که راه‌اندازی و آموزش فراگیر شبکه‌های غیرمتمرکز دشوار بوده و در آغاز هزینه‌های زیادی را در بر داشته باشد. به طور کلی شاید در حال حاضر نقص‌ها و ایراداتی در این زمینه وجود داشته باشد اما قطعا در آینده‌ای نه چندان دور، پیشرفت فناوری، ایرادات کنونی را از میان برخواهد داشت.

 

بررسی کامل ریپل، تحولی در پرداخت‌های بین المللی آموزشی

بررسی کامل ریپل، تحولی در پرداخت‌های بین المللی

ریپل هم یک پلتفرم و هم یک ارز است. بله درست شنیدید، در حقیقت این پلتفرم یک پروتکل عمومی است که برای انجام تراکنش‌های سریع و کم هزینه طراحی شده است. به دلیل اینکه اغلب موسسات و کسب و کارها از تکنولوژی‌های جدید ارزهای دیجیتال بهره نبرده و کارهای خود را با سیستم سنتی پیش می‌برند، در حال حاضر عملیات پرداخت‌های بین المللی و فرامرزی بسیار کند اجرا می‌شود. از طرفی مبادلات ارزی پیچیده به‌ویژه معاملات برون مرزی هزینه‌های بالایی به همراه دارند و بانک‌ها باید دائماً نقدینگی خود را حفظ کنند. ریپل توسط توکن خود XRP به دنبال تغییر این روند است و برخلاف بیت کوین که هیچ‌گاه قصد نداشت یک ماشین پرداخت ساده باشد، قطعاً برای انجام تراکنش‌های بین المللی در سراسر جهان به کار خواهد رفت. از مزیت‌های XRP می‌توان به سرعت تراکنش‌های فوق‌العاده بالا و کارمزدهای به شدت پایین اشاره کرد. جالب است بدانید که در حال حاضر تکمیل شدن هر تراکنش ریپل به تنها ۴ ثانیه زمان احتیاج داشته و می‌توان میلیون‌ها دلار پول را فقط با چند دلار کارمزد انتقال داد. اما بیایید از نمای نزدیک‌تر با این رمز خارق‌العاده آشنا شویم.

تاریخچه ریپل

ریپل نام یک شرکت بزرگ در سانفرانسیسکو است که با بیش از ۳۰۰ کارمند در حوزه تکنولوژی برای بانک‌ها و نهادهای مالی، محصولات مالی غیرمتمرکز می‌سازد. بیشتر تمرکز این شرکت روی سهولت بخشیدن به انتقال پول و دارایی‌ها در سطح دنیاست و هدف ریپل این است که بتواند امکان انتقال پول بین بانکی و بین‌المللی را به صورت سریع‌تر، ارزان‌تر و غیرمتمرکز‌تر فراهم کند.

ریپل چند محصول گوناگون برای بانک‌ها و موسسات مالی طراحی کرده است که فقط یکی از آن‌ها با ارز دیجیتال XRP کار می‌کند. بنابراین، خرید XRP به معنی سرمایه‌گذاری روی یکی از محصولات شرکت ریپل است نه خود ریپل. در حال حاضر محصولات اصلی شرکت ریپل برای بانک‌ها و موسسات مالی عبارتند از ایکس کارنت (xCurrent)، ایکس رپید (xRapid)و ایکس ویا (xVia) که تحت عنوان یک نام جامع به نام ریپل‌نت (RippleNet) فعالیت می‌کنند.

کمپانی ریپل

Xcurrent که سر‌دسته محصولات این شرکت است امکان انتقال سریع، امن و کم هزینه پول را به سراسر جهان به صورت غیر متمرکز برای بانک‌ها فراهم می‌کند. XRapid هم به بانک‌ها کمک می‌کند تا برای تجارت در بازارهای نوظهور، نقدینگی خوبی داشته باشند و از XRP استفاده می‌کند. شبکه Xvia نیز که در حال پیشرفت و توسعه است امکان ارسال پول برای اشخاص مانند بانک‌ها را فراهم می‌کند.

 ارز دیجیتال XRP فقط روی شبکه ایکس رپید کاربرد دارد ولی امروزه بیشتر شرکت‌های تحت قرارداد ریپل از محصول ایکس کارنت آن استفاده می‌کنند. بنابراین همکاری ریپل با شرکت‌های بزرگ را نمی‌توان لزوما به معنی افزایش قیمت توکن XRP دانست.

ایده اصلی پروژه ریپل در سال ۲۰۰۴ جرقه خورد ولی در سال ۲۰۱۲ به طور رسمی به دنیا معرفی شد. در سال ۲۰۰۵، وبسایت Ripplepay.com توسط رایان فوگر (Ryan Fugger)، برنامه‌نویس کانادایی، با هدف پیشرو شدن در عرصه‌ی رمز ارز‌ها، راه‌اندازی شد که در ابتدای کار با استقبال زیادی رو‌به‌رو نشد. در سال ۲۰۱۱، فاگر با کمک کریس لارسن (Chris Larsen) و جرد مک‌کالب (Jared McCaleb) سیستمی بر مبنای ارزهای دیجیتال را جایگزین RipplePay کرد. لازم به ذکر است که در این سیستم بر خلاف بیت کوین تایید تراکنش‌ها به واسطه اجماع جامعه اعتبار سنجی می‌شد.

در سال ۲۰۱۲ بالاخره فعالیت بر روی پروتکل‌ تراکنش‌ ریپل با هدف تسریع در انجام تراکنش‌های مستقیم بین دو طرف معامله‌ی ارز فیات، بدون اتلاف وقت و دریافت کارمزد آغاز شد. در همین حال به منظور راحتی و سرعت بخشیدن به نقل و انتقالات مالی کاربران بر اساس این پروتکل، توکن XRP متولد شد تا اینکه در سال ۲۰۱۴ این سیستم مورد توجه بانک‌ها قرار گرفته و چندین بانک و موسسه اعتباری از آن به صورت آزمایشی استفاده کردند. از این تاریخ به بعد روز به روز به تعداد بانک‌ها و موسسه‌هایی که این سیستم جدید استفاده می‌کردند افزوده شد.

در نظر داشته باشید که ریپل یک شرکت خصوصی‌ است و مدل درآمدی آن براساس سرویس‌های حرفه‌ای و یکپارچه‌سازی ریپل‌نت (RippleNet) برای موسسات مالی مختلف طراحی شده است.

پلتفرم ریپل نت چیست؟

پلتفرم مخصوص ریپل XRP نام دارد اما کاربران می‌توانند برای ساخت ارزهای خود از پلتفرم ریپل نت استفاده کنند.

در حقیقت پلتفرم ریپل نت را می‌توان مجموعه‌ای از موسسات مانند بانک‌ها و موسسات خدمات مالی در نظر گرفت که از راهکارهای ریپل برای انجام تراکنش‌های مالی موفق استفاده می­‌کنند.

برای درک بهتر این موضوع شرایطی را در نظر بگیرید که در آن آقای X که در لندن زندگی می‌کند یک بسته شکلات داشته و تمایل دارد این بسته را با بلیط سینما عوض کند. آقای Y در نیویورک زندگی می‌کند و قصد دارد یک بسته بادکنک خود را با یک بسته شکلات تعویض کند، آقای Z هم که در آلاسکا زندگی می‌کند یک بلیط سینما در لندن در دست داشته و به دنبال یافتن یک بسته بادکنک است. این افراد در سیستم کنونی ما هرگز یکدیگر را ملاقات نخواهند کرد اما در دنیای ریپل فردی که یک بسته شکلات داشته و قصد خرید یک بلیط سینما را دارد با کوتاه‌ترین و کم‌هزینه‌ترین روش به مقصود خود دست خواهد یافت. هزینه انجام معاملات نیز در مقایسه با هزینه‌های بالایی که بانک‌ها برای انجام پرداخت‌های برون‌مرزی دریافت می‌کنند بسیار کم و برابر با ۰٫۰۰۰۰۱ دلار است و امکان پرداخت توسط هر ارز دیجیتال(از جمله بیت کوین) فراهم می‌باشد.

تکنولوژی ریپل

ریپل نقش مهمی در دنیای فناوری‌های بلاک چین بر عهده دارد. در حالی که سایر پروژه‌ها به دنبال جدا کردن راه خود از سیستم بانکداری سنتی هستند و قصد دارند با تمرکز زدایی عوامل واسطه را از سر راه تراکنش‌های مالی حذف کنند، ریپل در تلاش است با آن‌ها همکاری داشته باشد. به همین منظور محصولات مختلف ریپل با نام‌های xRapid، xCurrent و xVia  برای پردازش معاملات جهانی توسط بانک‌ها به دنیا معرفی شدند.

توکن XRP که برای پردازش این معاملات استفاده می‌شود، به‌عنوان ارزی واسط در شبکه ripple عمل می‌کند. به بیان ساده‌تر، ارز ورودی با XRP مبادله می‌شود، سپس برای انجام تراکنش به شبکه انتقال داده شده و پس از رسیدن به گیرنده به ارز خروجی تبدیل می‌شود. این بدان معناست که امکان انجام معاملات توسط دو ارز مختلف نیز وجود خواهد داشت و این احتمال وجود دارد که در آینده بانک‌ها بتوانند کوین‌های خود (CBDC) را ایجاد و از آن‌ها در این شبکه استفاده کنند. در حال حاضر XRP تنها کوین مورد استفاده در RippleNet است. به‌اصطلاح، این gateway ها هستند که در این شبکه نقش واسطه را بر عهده دارند و مانند یک ایستگاه میانجی پرداخت ورودی را دریافت کرده و بر این اساس آن را منتقل می‌کند. لازم به ذکر است یک تراکنش می‌تواند از چندین gateway عبور کند. تراکنش‌ها در شبکه ریپل با سرعت بسیار بالا و در عرض چند ثانیه انجام می‌شوند این سرعت برخلاف رویکرد بانک‌هایی است که برای انتقال به روزها یا هفته‌ها زمان نیاز دارند. پس می‌توان گفت که XRP نوعی نشانه برای انتقال سرمایه در شبکه ریپل است که هدف اصلی آن ایفای نقش واسطه در انتقال ارزهای دیجیتال و ارزهای فیات می‌باشد.

ارز دیجیتال XRP روی یک دفتر کل توضیع شده به نام ایکس‌آر‌پی لجر (XRP Ledger) منتقل می‌شود و تراکنش‌های این رمز ارز توسط نودهایی که روی این دفتر کل قرار دارند، تایید می‌شوند.

مزایا و معایب پروتکل ریپل

از مزایای این پروتکل می‌توان به ضد جعل بودن، سرعت بسیار بالای انجام تراکنش‌ها، قابلیت وام دادن و وام گرفتن سریع مبالغ پول، اتصال ساده شبکه‌های پرداخت، عملکرد نهایی به عنوان مترجم جهانی هر ارز و عدم داشتن تورم اشاره کرد. اما این پروتکل در کنار مزایای بسیار زیاد خود معایبی هم دارد. این شرکت به دلیل شیوه‌های مختلف تجاری‌اش اغلب مورد انتقاد قرار می‌گیرد. همچنین شرکت ریپل قبلا اعلام کرده بود که بخش عظیمی از ارز دیجیتال XRP را به کاربران شبکه منتقل خواهد کرد، اما تاکنون تنها مقادیر اندکی منتقل شده‌اند.

آیا ریپل غیرمتمرکز است؟

آیا ریپل غیرمتمرکز است؟

این سوال از زمان راه‌اندازی این شرکت در سال ۲۰۱۲ همواره مورد بحث بوده است. اما دیوید شوارتز (David Schwartz)، مدیر ارشد فناوری ریپل معتقد است که برخلاف شایعات، این شبکه غیرمتمرکز است و نمی‌توان مانع انجام یک تراکنش در شبکه شود.

شوارتز در پاسخ به یکی از کاربران در شبکه اجتماعی کورا (Quora)، سوالی در مورد امکان مسدود شدن یک تراکنش XRP توسط ریپل یا نهاد ثالث پرسید فوراً اظهار داشت ریپل به هیچ وجه متمرکز نیست و هیچ‌کس به هیچ طریقی نمی‌تواند پروسه انجام یک تراکنش در بلاک چین را متوقف کند.

برد گارلینگهاوس (Brad Garlinghouse)، مدیرعامل ریپل نیز در تازه‌ترین اظهارات خود گفته بود کنترل شرکت ریپل بر قیمت XRP به اندازه نهنگ‌ها بر قیمت بیت کوین است. به گفته او ریپل بر شبکه XRP کنترلی نداشته و فقط حجم زیادی از واحدهای XRP را در اختیار دارد.

قیمت ریپل (XRP)

ریپل در دسته آلت کوین‌ها قرار می‌گیرد باید بگوییم که نوسانات قیمت آلت کوین‌ها، تابعی از نوسانات قیمت بیت کوین است. به این معنی که با بالا رفتن قیمت بیت کوین قیمت آلت کوین‌ها هم بالا می‌رود و بالعکس.

اما ارز دیجیتال ریپل یا XRP برای اولین بار در سال ۲۰۱۳ با قیمت هر واحد ۰٫۰۰۵ دلار در صرافی‌ها در اختیار عموم قرار گرفت و در ژانویه سال ۲۰۱۸ با افزایش قیمت بیش از ۷۰,۰۰۰ درصدی به رکورد بیشترین قیمت خود یعنی ۳٫۸ دلار دست یافت. با وجود اینکه این رمز ارز پس از این افزایش قیمت ریزش عجیبی را تجربه کرد ولی در حال حاضر با قیمت ۰٫۲۹ دلار مورد خرید و فروش قرار می‌گیرد.

صعود اصلی قیمت این ارز از روزهای ابتدایی سال ۲۰۱۷ و زمانی که قیمت هر ریپل ۰٫۰۰۵ دلار بود آغاز شد و پس از یک افزایش قیمت تاریخی سقوط شدیدی را نیز تجربه کرد که در جریان این ریزش قیمت بسیاری از سرمایه‌گذاران تازه کار قسمت اعظم دارایی خود را از دست دادند.

برخی از تحلیلگران معتقدند به دلیل اینکه بخش زیادی از واحدهای XRP در اختیار شرکت قرار دارد، امکان دست‌کاری شدن قیمت ریپل بسیار بالاست. طبق گفته آن‌ها شرکت می‌تواند با دخالت در میزان عرضه و تقاضا تاثیر زیادی بر قیمت بگذارد.

استخراج ریپل چگونه است؟

استخراج ریپل چگونه است؟

اگر به دنبال استخراج ریپل هستید باید بدانید که امکان استخراج این ارز دیجیتال وجود ندارد و XRP تفاوت زیادی با ارزهای قابل استخراجی مانند بیت کوین دارد. استخراج ریپل تقریبا به اندازه استخراج ریال یا دلار عجیب به نظر می‌رسد. در حقیقت ریپل تنها رمز ارزی است که قابل استخراج نیست، چرا که از الگوی اثبات کار (proof of work) پیروی نمی‌کند. طبیعتا وقتی چیزی برای ماین کردن وجود نداشته باشد، پاداشی هم در کار نیست.

ارز XRP استخراج نمی‌شود و تمام ۱۰۰ میلیارد واحد آن در سال ۲۰۱۳ توسط شرکت ریپل صادر شد که حدود ۲۰ میلیارد واحد از تمام توکن‌‌های صادر شده در آن زمان به بنیان‌گذاران این شرکت رسیده و ۸۰ درصد باقیمانده توسط شرکت در یک سپرده غیرمتمرکز نگهداری شد تا آرام آرام به بازار تزریق شود. هر ماه ۱ میلیارد واحد XRP به بازار تزریق می‌شود.

کیف پول‌های ریپل (XRP)

برخلاف ارزهای دیجیتال برتری همچون اتریوم و بیت کوین، ریپل به عنوان چهارمین ارز برتر از لحاظ ارزش بازار کیف پول‌های رسمی زیادی ندارد. وب سایت رسمی ریپل هیچ کیف پولی برای ذخیره XRP معرفی نکرده و مسئولیت این کار را به عهده کاربران قرار داده است. برخی معتقدند دلیل این امر این است که ریپل با هدف ذخیره شدن توسط بانک‌ها و موسسات مالی بزرگ عرضه شده و این شرکت نمی‌خواهد مسئولیت سرمایه‌گذاری توسط سرمایه‌گذاران کوچک را بر عهده بگیرد.

اما با این حال چند کیف پول معتبر و آزمایش شده برای ریپل وجود دارد که از بین آن‌ها می‌توان به کیف پول سخت افزاری لجر (Ledger)، کیف پول توست (Toast Wallet)، کیف پول کوینومی (Coinomi) و کیف پول کوینومی (Coinomi) اشاره کرد.

لازم به ذکر است که طبق پروتکل و سیاست‌های ریپل، کاربران برای ایجاد کیف پول ریپل در ابتدا باید ۲۰ واحد XRP پرداخت کنند تا بتوانند تراکنش‌های خود را انجام دهند.  بنابراین توصیه می‌کنیم با انتخاب کیف پول مناسب از هزینه‌های مربوط به ایجاد کیف پول‌های جدید جلوگیری کنید.

از طرفی کاربران محترم اکسکوینو می‌توانند به راحتی با عضویت در این سامانه از خدمات رایگان مربوط به کیف پول ارزهای دیجیتال از جمله ریپل استفاده کرده و معاملات خود را انجام دهند.

سرمایه‌گذاری در ریپل

همانطور که می‌دانید بازار ارزهای دیجیتال نوظهور بوده و در ابتدای راه است.  تجربه ثابت کرده است که با وجود نوسانات قیمت بسیار زیاد این بازار، سرمایه‌گذاری بلند مدت (حداقل یکساله) کسی را متضرر نکرده است. با این حال ضمانت ۱۰۰ درصدی برای کسب سود در هیچ بازار مالی وجود ندارد و نمی‌توان سود را تضمینی دانست.

ریپل یک ارز کاربردی است و پذیرش بیشتر بانک‌ها و نهادهای مالی سبب رشد قیمت آن خواهد شد. اما در این میان یکی از ریسک‌های بزرگ سرمایه‌گذاری روی ریپل متمرکز بودن آن است و اخبار و اتفاقاتی که در شرکت ریپل رخ می‌دهد می‌تواند به شدت روی قیمت آن تاثیر بگذارد.

برخی از کارشناسان دنیای ارزهای دیجیتال بر این باورند که ریپل با سرعت بسیار بالا و کارمزد ناچیز خود در آینده ریشه بانکداری جهانی را نابود خواهد کرد ولی مدیران ریپل  بر حفظ موجودیت بانک‌ها تاکید زیادی داشته و معتقدند که ریپل در صورتی به اوج خود می‌رسد که بانک‌ها آن را پذیرفته باشند.

چرا ریپل محبوب شد؟

چرا ریپل محبوب شد؟

همانطور که قبلا اشاره کردیم، در حال حاضر مبادلات مالی جهانی وقت زیادی از کاربران می‌گیرد و همین امر ممکن است آن‌ها را با مشکلات بسیار زیادی روبه‌رو کند.

ریپل از نقطه ضعف بانک‌ها استفاده کرده و طی سال‌ها موفق شده است اعتماد بسیاری از کاربران را به خود جلب کند.کاربران این رمز ارز قادر خواهند بود در کوتاه‌ترین زمان ممکن مبادلات بین المللی خود را انجام دهند.

آینده ریپل چگونه خواهد بود؟

به دلیل وجود حمایت‌ زیاد از پروژه ریپل احتمال قرار گرفتن آن بین ارزهای دیجیتال موفق در آینده بسیار زیاد خواهد بود ولی به طور قطع نمی‌توان زمان به اوج رسیدن قیمت را پیش بینی کرد. اما با این حال پاسخ این سوال که آینده ریپل چگونه خواهد بود کمی دشوار است. ولی مواردی همچون کارمزد پایین انجام تراکنش­ ‌ها در سطح بین‌الملل و اکوسیستم پرداخت هزینه، آن را به یکی از رقیبان سرسخت بانک‌ها تبدیل خواهد کرد. همچنین مواردی مثل همکاری با بانک‌ها، انحصاری بودن Ripple Labs، عدم وجود بلاک‌چین و متمرکز بودن ریپل سبب شده است این رمز ارز راه خود را از بیت کوین جدا کرده و به صورت مستقل به یکی از محبوب‌ترین ارزهای دنیا تبدیل شود.

مشتریان عمده ریپل

از بزرگترین مشتریان ریپل می‌توان به بانک اسپانیایی AMERICAN EXPRESS و SANTANDER وWESTERN UNION و UNICRADIT اشاره کرد. اکثر شرکت‌ها و بانک‌ها از محصولات XCURRENT و XRAPID که توسط RIPPLELABS تولید شده‌اند استفاده می‌کنند و  تمام بانک‌هایی که از پلتفرم ریپل برای پردازش معاملات جهانی خود بهره می‌گیرند می‌توانند تا ۷۰% هزینه عادی معاملات خود را پس انداز و مدیریت کنند.

جایگاه ریپل در دنیای ارزهای دیجیتال

جایگاه ریپل در دنیای ارزهای دیجیتال

این رمز ارز رتبه چهارم را از بین ارزهای دیجیتال برتر به خود اختصاص داده است. در حال حاضر و هنگام نگارش این مقاله ریپل با حجم معاملات۵۷۱,۵۳۱,۳۷۷ دلاری و ارزش بازار ۱۳ میلیارد دلاری خود در میان محبوب‌ارین ارزهای دیجیتال دنیا قرار دارد. 

نتیجه گیری

در این مقاله همه چیز درباره ریپل را بررسی کردیم. اما به عنوان سخن پایانی لازم است بدانید که ریپل برای رقابت با شرکت‌هایی مانند سوئیفت باید عملکردی ۱۰۰ برابر قوی‌تر از عملکرد فعلی خود داشته باشد و راه طولانی برای متقاعد کردن بانک‌ها برای استفاده از امکانات خود راه طولانی در پیش دارد ولی این نکته را نیز باید در نظر داشت که با توجه به قدمت ۴۵ ساله شرکت سوئیفت، ریپل جزو شرکت‌های جوان‌تر محسوب شده و برای رقابت با آن از تمام توان خود استفاده خواهد کرد.

بررسی کامل مفهوم فورک در بلاک چین

بررسی کامل مفهوم فورک در بلاک چین

هنگامی که شما با درخواست به روز رسانی اپلیکیشن بانکی در تلفن همراه خود روبه‌رو می‌شوید، بلافاصله و بدون اتلاف وقت اقدام به به روز رسانی می‌کنید. حتی شاید تلفن همراه شما به صورت خودکار این کار را انجام دهد. طی شدن این روند بسیار ضروری بوده و اگر آخرین نسخه نرم افزار مذکور را نصب نکنید، ممکن است از دسترسی به خدمات بانک مورد نظر خود محروم شوید.

چیستی فورک

به دلیل نوظهور بودن تکنولوژی بلاک چین، ممکن است در این فناوری مسائلی به وجود بیاید که نیاز به رسیدگی داشته باشند. در دنیای رمز‌نگاری شده همه چیز متفاوت است. ماهیت غیر متمرکز ارزهای دیجیتال و بلاک چین و نبود هیچ سلسله مراتب و سیستم واسطه سبب شده است که به روز رسانی در ارزهای رمز‌نگاری شده به صورت کاملا متفاوت شکل بگیرد.

اجرای ویژگی‌های جدید در شبکه‌های بلاک چین می‌تواند یک چالش باشد که به وسیله الگوریتم اجماع حل می‌شود. هر گونه تغییر در شبکه ارزهای دیجیتال از مسائل امنیتی گرفته تا تغییرات سیستمی مهم، به نوعی رای از طرف همه اعضای این سیستم غیرمتمرکز نیاز دارد. اگر چه انتقادات فراوانی به ماهیت بسیاری از این تغییرات وارد شده است اما باید این نکته را در نظر گرفت که تغییرات اعمال شده روی پروتکل و همچنین سیستم رای گیری آن بخشی از غیر متمرکز بودن سیستم بلاک چین را تشکیل می‌دهند. برای اعمال این تغییرات روی پروتکل، توسعه‌دهندگان تاریخی تعیین کرده و به اعضا زمان می‌دهند که درباره این موضوع بحث کرده و یا نظر خود را اعلام کنند. هنگامی که زمان اعمال تغییر فرا می‌رسد، بلاک چین وارد فرایندی به نام فورک (Fork) می‌شود. در حقیقت فورک به انشعاب، آپدیت یا به روزرسانی نرم افزاری گفته می‌شود که منشا آن پروژه های برنامه نویسی است و برنامه نویس با ایجاد تغییراتی در کد منبع یک پروژه، به تولد برنامه‌ای جدید از دل برنامه قبلی کمک می‌کند. پدیده فورک در حوزه ارزهای دیجیتال و بلاک چین زمانی که شبکه به دو بخش تقسیم شود، اتفاق میفتد.

تصمیم‌گیری در شبکه بلاک چین

توسعه‌دهندگان
استخراج بیت کوین

برای درک بیشتر مفهوم هارد فورک، ابتدا باید کسانی که در شبکه بلاک چین تصمیم‌گیری می‌کنند را بهتر بشناسیم.

در ارز دیجیتال بیت کوین تفاوت بین سه گروه اعضای شبکه به نام توسعه دهندگان (developers)، ماینرها(miners) و کاربران فول نود(Full node users) به وضوح قابل تشخیص است. این افراد مهم‌ترین نقش را در شبکه این ارز دیجیتال به عهده دارند. لایت نودها(Lightweight Node) هم که در حقیقت همان کیف پول‌های نصب شده روی تلفن‌های هوشمند، لپ تاپ‌ها و… هستند، برای سهولت کاربران در استفاده از فول نودها ساخته شده‌اند. تعاریف این چهار گروه به شرح ذیل است:

۱- توسعه دهندگان: توسعه دهندگان مسئول ایجاد و به روزرسانی کد هستند و به صورت داوطلبانه نرم افزار ارزهای دیجیتال و قابلیت‌های آن را ارتقا می‌دهند.

۲- استخراج کنندگان: ماینرها یا استخراج کنندگان همان کسانی هستند که حفظ امنیت شبکه را بر عهده دارند. آن‌ها با استفاده از قدرت پردازش فوق‌العاده دستگاه‌های خود، تراکنش‌های ارزهای دیجیتال را با استفاده از الگوریتم اثبات کار(Proof of work) تایید کرده و بلاک جدید را به بلاک چین اضافه می‌کنند. به محض اضافه شدن یک بلاک به بلاک چین، مقداری ارز دیجیتال به عنوان پاداش به استخراج کنندگان تعلق می‌گیرد.

۳- کاربران فول نود: هر دستگاهی که به شبکه‌ی بیت کوین متصل می‌شود را نود (Node) می‌نامند و نودهایی که مستقیماً به بلاک چین بیت کوین وصل شده و تمام قوانین بیت کوین را می‌پذیرند، فول نود نام دارند. مهم‌ترین نرم‌افزار ارتباطی بین فول نودهای بیت کوین که ستون فقرات شبکه این ارز دیجیتال هستند، هسته بیت کوین ( Bitcoin Core ) نام دارد و کد منبع (Source Code) آن در سایت github قرار دارد.

لازم به ذکر است که یک کاربر می‌تواند به صورت همزمان توسعه دهنده، کاربر فول نود یا ماینر باشد. هیچ محدودیتی برای کاربران به منظور قرار گرفتن در هر دسته وجود ندارد. اما در این بین نقش بسیار مهم توسعه دهندگان و ماینرها در شبکه ارزهای دیجیتال موضوع قابل توجهی است. توسعه دهندگان وظیفه ایجاد کدها را به عهده دارند و بدون آن‌ها نرم افزاری وجود نخواهد داشت، همچنین کسی قادر نخواهد بود باگ‌ها را برطرف کرده یا ویژگی‌های جدیدی ارائه دهد. ماینرها نیز به امنیت شبکه کمک می‌کنند. بدون رقابت ماینرها برای اضافه کردن بلاک جدید به بلاک چین، بلاک چین ارزهای دیجیتال کامل نخواهند شد. از طرفی نقش فول نودها در شبکه هم به اندازه دو دسته قبلی مهم است. برخی معتقدند این گروه قدرت واقعی شبکه را در اختیار دارند.

فورک چه زمانی رخ می‌دهد؟

فورک زمانی صورت می‌گیرد که نرم افزار به کپی یا اصلاح نیاز داشته باشد. روند انجام آن به ترتیبی است که پروژه اصلی به راه خود ادامه می‌دهد ولی در عین حال با نسخه جدید تفاوت‌هایی نیز دارد. برای درک بهتر این موضوع فرض کنید که تیم تولید محتوای یک سایت برای ادامه روند کار خود اختلاف نظر پیدا کرده‌اند. ممکن است قسمتی از این تیم، وب سایت را به یک دامنه جدید منتقل کرده و  به مرور زمان محتواهای متفاوتی را در این وب سایت قرار دهند. درست مانند یک جاده که در طول مسیر خود به دو راه متفاوت تقسیم می‌‌‌شود، هر دوی این پروژه‌ها روی یک پایه مشخص ساخته شده و تاریخچه مشترکی دارند، اما در طول مسیر خود به اهداف مختلف نزدیک‌تر می‌شوند.

توجه داشته باشید که این نوع اتفاقات مخصوص پروژه‌های منبع باز بوده و مدت‌ها قبل از خلق بیت کوین یا اتریوم وجود داشته‌اند. اما مفهوم هاردفورک و سافت فورک مخصوص فضای بلاک چین است. جالب است بدانید که علی رغم داشتن نام‌های مشابه و اهداف مشترک، هارد فورک و سافت فورک ارزهای دیجیتال تفاوت‌های چشمگیری با هم دارند.

هارد فورک چیست؟

بررسی کامل مفهوم فورک در بلاک چین
هارد فورک چیست

هارد فورک‌ها در حقیقت به روز رسانی نرم فزارهای Backward Compatibility هستند. Backward Compatibility  که گاهی به آن Backward Compatible ،Backwards Compatible  یا Downward Compatibility  نیز گفته می‌شود، به یک سخت‌افزار یا نرم‌افزاری اشاره دارد که بدون هیچ مشکلی می‌تواند از نسخه‌های قدیمی‌تر سیستم و یا سیستم‌های دیگر استفاده کند. در این نوع هارد فورک، نودهای جدید قادر خواهند بود تنها با کسانی که با ورژن جدید کار می‌کنند ارتباط برقرار کنند. بنابراین بلاک چین شکافته شده و به دو شبکه مجزا تقسیم می‌شود که یکی با قوانین قدیمی و دیگری با قوانین جدید کار می‌کند.

پس از این اتفاق دو شبکه به صورت موازی به فعالیت خود ادامه می‌دهند. هر دو به تولید بلاک جدید ادامه داده و میزبان تراکنش‌ها هستند، با این تفاوت که روی همان بلاک چین کار نمی‌کنند. تمام نودهایی که تا قبل از هاردفورک بر بستر یک بلاک چین فعالیت می‌کردند، پس از هارد فورک بلاک‌ها و تراکنش‌های متفاوتی خواهند داشت.

به دلیل وجود تاریخچه مشترک، اگر یک کاربر قبل از هارد فورک سکه‌ای در اختیار داشته باشد، پس از هارد فورک نیز سکه او  روی هر دو شبکه وجود خواهد داشت. فرض کنید که شما قبل از شکل گیری هارد فورک در بلاک شماره ۶۰۰,۰۰۰، پنج بیت کوین داشتید. شما می‌توانید ۵ سکه خود را در زنجیره قبلی و در بلاک شماره ۶۰۰,۰۰۱ خرج کنید ولی قادر نخواهید بود آن‌ها را در بلاک شماره ۶۰۰,۰۰۱ در بلاک چین جدید خرج کنید. اما با در نظر گرفتن این موضوع که کریپتوگرافی شبکه تغییر نکرده است، کلیدهای خصوصی شما هنوز ۵ سکه را در شبکه جدید نگه می‌دارد.

ظهور بیت کوین کش در سایه هارد فورک

از معروف‌ترین هاردفورک‌های انجام شده می‌توان به هاردفورک بیت کوین در سال ۲۰۱۷ اشاره کرد که طی آن این ارز دیجیتال به دو ارز بیت کوین و بیت کوین کش تقسیم شد. این هارد فورک پس از اینکه بحث و گفتگوهای زیادی بر سر مسئله مقیاس‌پذیری بیت کوین صورت گرفت و انتقادات زیادی به آن وارد شد صورت گرفت. طرفداران بیت کوین کش خواهان افزایش اندازه بلاک این ارز دیجیتال بوده و طرفداران بیت کوین مخالف این تغییر بودند.

برخی معتقدند که افزایش اندازه بلاک به اصلاح قوانین این ارز دیجیتال نیاز خواهد داشت. این اتفاق قبل از وقوع سافت فورک سگ ویت (SegWit) بود و در آن زمان نودها تنها قادر بودند بلاک‌های کوچک‌تر از ۱ مگابایت را بپذیرند. اگر بلاکی با حجم ۲ مگابایت تشکیل می‌شد، حتی در صورت معتبر شناخته شدن آن، بلاک مذکور توسط سایر نودها رد می‌شد. تنها نودهایی که نرم افزار خود را تغییر داده بودند می‌توانستند بلاک‌های بزرگ‌تر از ۱ مگا بایت را بپذیرند.

سافت فورک چیست؟

سافت فورک هم مانند هارد فورک نوعی به روز رسانی در نرم افزارهای Backward Compatibility است. با این تفاوت که نودهای به روز رسانی شده هنوز هم می‌توانند با نودهایی که به روز رسانی نشده‌اند ارتباط برقرار کنند. در واقع آنچه معمولا در یک سافت فورک اتفاق می‌افتد، اضافه شدن قانونی است که با قوانین قدیمی تداخلی ندارد.

این بدان معناست که شرکت کنندگانی که نرم افزار خود را به روز رسانی نکرده‌اند نیز می‌توانند تراکنش‌ها را اعتبار سنجی یا آن‌ها را تایید کنند. پروسه پیاده‌سازی سافت فورک از هارد فورک ساده‌تر است به این دلیل که لزوما تمام افراد اقدام به به روزرسانی نرم افزار خود نمی‌کنند. از طرفی همه شرکت کنندگان بلاک‌های جدید را تشخیص می‌دهند و عملکرد آن‌ها با شبکه سازگار است. بنابراین می‌توان گفت سافت فورک یک مکانیسم ارتقا تدریجی است که با محدود کردن قابلیت‌ها برای کسانی که نرم افزار خود را به روز رسانی نکرده‌اند، آن‌ها را به آپدیت نرم افزار خود تشویق می‌کند.

برای مثال اگر در سافت فورک انجام شده سایز بلاک‌ها از ۱ مگابایت به ۸۰۰  کیلو بایت برسد، نودهایی که نرم افزار خود را آپدیت نکرده‌اند در سافت فورک می‌توانند تراکنش‌های جدید را ببینند. اما اگر ماینری که نرم افزار خود را به روز رسانی نکرده است بخواهد بلاک جدیدی را ثبت کند، بلاک او توسط شبکه رد می‌شود. بنابراین عدم به روز رسانی نرم افزار در سافت فورک ارتباط شما را به طور خودکار با شبکه قطع نمی‌کند و شما هنوز هم می‌توانید با نودهایی که قوانین جدید را نپذیرفته‌اند ارتباط برقرار کنید اما برخی اطلاعاتی که به دست شما می‌رسد فیلتر می‌شود.

سافت فورک سگویت

بررسی کامل مفهوم فورک در بلاک چین
سافت فورک سگویت

سافت فورک سگویت که پس از هارد فورک بیت کوین شکل گرفت یکی از بهترین نمونه‌ سافت فورک‌های انجام شده در ارزهای دیجیتال است. سگویت (SegWit) که کوتاه‌شده‌ی عبارت Segregated Witness است، در واقع یک طرح بهبود بیت کوین است که در راستای رفع دو مشکل عمده اجرا و پیاده‌سازی شد. هدف این سافت فورک، در درجه اول فراهم آوردن شرایطی برای محافظت از انعطاف‌پذیری (Malleability) تراکنش‌ها و در گام بعدی افزایش ظرفیت بلاک (Block Capacity) در شبکه بلاک چین بیت‌ کوین است. افراد در این آپدیت قالب بندی قوانین را زیر پا نمی‌گذارند و هنوز هم می‌توانند بلاک‌ها و تراکنش‌ها را تایید کنند. با گذشت بیش از دو سال از پیاده‌سازی سگویت تمامی نودها به روز رسانی نشده‌اند و هیچ فوریتی برای این تغییر وجود ندارد.

هارد فورک یا سافت فورک؛ کدام بهتر است؟

اصولا هارد فورک و سافت فورک هر کدام برای رسیدن به اهداف مختلفی ارائه شده‌اند. هارد فورک‌های جنجالی می‌توانند اعضای جامعه را به دو گروه مختلف تقسیم کنند ولی اگر به صورت برنامه‌ریزی شده صورت بگیرند، با اصلاح نرم افزار می‌توانند تمامی افراد حاضر در شبکه را بر سر میز توافق بنشانند.

اما سافت فورک‌ها گزینه انعطاف پذیرتری هستند. این بدان معنی است که شما از یک سری محدودیت ها برای ادامه کار با نرم افزار خود روبه رو هستید، اما این موضوع هیچ مغایرتی با قوانین قبلی ندارد. بنابراین اگر فورک شکل گرفته از انعطاف کافی برخوردار باشد دیگر نگرانی برای متلاشی شدن شبکه وجود نخواهد داشت.

نتیجه‌گیری

هارد فورک و سافت فورک از اهمیت فوق‌العاده‌ای برای دست یافتن به موفقیت طولانی مدت شبکه‌های بلاک چین برخوردارند. آن‌ها این امکان را فراهم می‌سازند که سیستم‌های غیرمتمرکز علی رغم فقدان یک مقام مرکزی، تغییرات لازم را ایجاد کرده و پیشرفت کنند.

فورک‌ها سبب می‌شوند که بلاک چین‌ها و ارزهای دیجیتال همزمان با توسعه خود، از ویژگی‌های جدید نیز بهره‌مند شوند. بدون آن‌ها پروتکل‌ها با همان قوانین همیشگی خود کار کرده و به روز رسانی نخواهند شد. 

منبع: academy.binance.com

استخراج بیت کوین

نگاهی عمیق به صفر تا صد استخراج ارزهای دیجیتال

,

با افزایش آگاهی عمومی درباره ارزهای دیجیتال، علاقه مردم برای داشتن این ارزهای رمز نگاری شده نیز افزایش یافته است. اما برای به دست آوردن آن‌ها تنها دو راه کلی وجود دارد. علاقمندان به ارزهای دیجیتال برای داشتن آن‌ها یا باید با انتخاب صرافی معتبر و مورد اعتماد اقدام به خرید بیت کوین و یا سایر ارز‌های دیگر کرده و سرمایه خود را به سرمایه دیجیتال تبدیل کنند، یا اینکه طی فرایندی به نام استخراج به آن‌ها دست یابند. بسیاری از ارزهای رمزپایه همچون بیت کوین، اتریوم، بیت کوین کش، لایت کوین و غیره از همین روش تولید می‌شوند و بیت کوین محبوب‌ترین و تثبیت شده‌ترین نمونه یک رمز ارز قابل استخراج است که مبتنی بر یک الگوریتم اجماع به نام اثبات کار شکل می‌گیرد.

کلمه استخراج (Mining) به معنی تایید تراکنش‌های مربوط به ارزهای دیجیتال و تولید آن‌ها از طریق حل مسائل پیچیده ریاضی توسط کامپیوترهای قدرتمند است. این مسائل به حدی پیچیده هستند که به جز کامپیوترها، ابزار دیگری برای حل کردن آن‌ها وجود ندارد. درست مانند استخراج طلا که با گذشت زمان ذخایر معادن آن کاهش می‌یابد، با افزایش تعداد استخراج کنندگان ارزهای دیجیتال در طول زمان، پیچیدگی مسائل هم افزایش یافته و در نتیجه استخراج کردن آن‌ها هم سخت‌تر خواهد شد.

دلیل انتخاب کلمه استخراج برای تولید ارزهای دیجیتال این است که همان‌طور که استخراج کنندگان در ازای کار سختی که در معادن انجام می‌دهند به فلزات ارزشمند دست پیدا می‌کنند، استخراج کنندگان ارزهای دیجیتال(ماینرها) نیز به پاس خدمتی که انجام می‌دهند پاداش دریافت می‌کنند که این پاداش در قالب ارزهای دیجیتال است. 

استخراج چیست و چگونه صورت می‌پذیرد؟

استخراج ارزهای دیجیتال
استخراج ارز‌های دیجیتال

همانطور که اشاره کردیم به فرایند تولید و پردازش تراکنش‌های ارزهای دیجیتال استخراج گفته می‌شود. ارزهای دیجیتال ساختار غیرمتمرکز دارند و هزاران کامپیوتر و دستگاه استخراج در سرتاسر دنیا بدون حضور یک سازمان، شرکت یا دولت خاص به صورت داوطلبانه وظیفه پردازش تراکنش‌ها و تولید ارزهای جدید را بر عهده دارند. اگر بخواهیم استخراج ارزهای دیجیتال را به زبان ساده توضیح دهیم می‌توانیم بگوییم که بسته به شبکه بلاک چینی که رمز ارز مورد نظر روی آن کار می‌کند، هر چند دقیقه یک بلاک جدید در شبکه تولید می‌شود که اگر قادر باشید آدرس دقیق آن بلاک را حدس بزنید، می‌توانید آن را به حساب خود انتقال داده و مالک یک بلاک از آن رمز ارز شوید.

در واقع به دلیل استفاده از الگوریتم اجماع اثبات کار که در ادامه به طور مفصل درباره آن صحبت خواهیم کرد، به محض انجام شدن یک تراکنش در شبکه ارزهای دیجیتال از جمله بیت کوین، ابتدا صحت انجام این تراکنش بررسی شده و توسط افرادی که استخراج کننده (ماینر) نامیده می‌شوند تایید شده و موجودی کیف پول‌ها در بلاک چین به روز رسانی می‌شوند. تا زمانی که ماینرها تراکنش‌ها را انتخاب و تایید نکرده‌اند، تراکنش‌ها در استخر تراکنش‌های تایید نشده معلق باقی می‌مانند. این استخر شامل مجموعه‌ای از معاملات تایید نشده در شبکه است که در انتظار پردازش هستند. معمولا معاملات تایید نشده در یک استخر بزرگ جمع‌آوری نمی‌شوند و در استخرهای طبقه بندی شده کوچک قرار می‌گیرند.

لازم به ذکر است که فرایند انتخاب تراکنش‌ها به صورت خودکار انجام شده و صرفا بر اساس میزان کارمزدشان اولویت بندی می‌شوند و استخراج کنندگان دخالتی در انتخاب تراکنش ندارند. هر چه کارمزد انجام تراکنش بیشتر باشد سریع‌تر در اولویت پردازش استخراج کنندگان قرار گرفته و سریع‌تر انتقال صورت می‌گیرد. این عمل تنها به وسیله کامپیوترهای بزرگ با توان پردازشی بسیار بالا امکان‌پذیر است و استخراج ارزهای دیجیتال یکی از صنایع دشوار و هزینه بر محسوب می‌شود. ولی در این میان شرکت‌های بزرگی هستند که با سرمایه‌گذاری مبالغ بالا، به اصلی‌ترین استخراج‌کنندگان ارزهای دیجیتال تبدیل شده‌اند. اما لازم است قبل از ورود به هر صنعتی و صرف زمان و پول خود در آن زمینه، ابتدا جوانب کار را مورد بررسی قرار داده و به صورت کامل با آن صنعت آشنایی پیدا کنیم. برای این منظور و آشنایی کامل با صنعت محبوب استخراج ارزهای دیجیتال تا پایان این مقاله همراه ما باشید.

استخراج نرم افزاری و سخت افزاری

همانطور که اشاره کردیم کاربران ارزهای دیجیتال از سراسر دنیا قادر خواهند بود با استفاده از قدرت پردازش دستگاه‌های مخصوص خود اقدام به حل معادلات ارزهای دیجیتال کرده و ارزهای جدید را استخراج کنند. اما به طور کلی استخراج ارزهای دیجیتال را می‌توان به دو دسته استخراج سخت افزاری و نرم افزاری تقسیم کرد. استخراج سخت افزاری نیازمند دستگاه‌ها و الگوریتم مخصوص به خود بوده و طبق الگوریتم‌های خاصی که عموما الگوریتم اثبات کار (Proof of work) نام دارند، انجام می‌شوند. این الگوریتم به دستگاه‌های استخراج این امکان را فراهم می‌کند که با رمز گشایی کردن تراکنش‌های ارسالی به شبکه و حل کردن آن‌ها، تراکنش‌ها را تأیید کرده و مبلغ از قبل تعیین شده‌ای را به عنوان پاداش دریافت کنند. اما در استخراج نرم افزاری فرد استخراج کننده نیازی به دستگاه‌های به خصوصی نداشته و با کامپیوترهای شخصی و ظرفیت پردازش و گرافیک آن‌ها، اقدام به استخراج ارز دیجیتال مورد نظر خود می‌کند. این نوع استخراج بر خلاف نوع دیگر آن، طبق الگوریتم گواه اثبات سهام شکل می‌گیرد. در این روش سخت‌افزار و قدرت آن ملاک قدرت استخراج کننده در شبکه نیست، بلکه میزان دارایی یا سهام اوست که توانایی و قدرت را در شبکه افزایش می‌دهد. البته در حال حاضر این روش کمتر از استخراج سخت افزاری مورد استفاده قرار می‌گیرد.

استخراج بیت کوین

نگاهی عمیق به صفر تا صد ارز‌های دیجیتال
استخارج بیت کوین

با توجه به اینکه ارز دیجیتال بیت کوین بزرگ‌ترین رمز ارز دنیا بوده و با وجود گذشت بیش از ده سال از پیدایش آن، هیچ ارز رمز نگاری شده دیگری توانایی رقابت با آن را ندارد، در این قسمت نگاهی به نحوه استخراج بیت کوین انداخته و چگونگی به دست آوردن بیت کوین‌های جدید را شرح خواهیم داد.

ماهیت بیت کوین به عنوان اولین و ارزشمندترین ارز دیجیتال دنیا، تفاوت بسیاری با ارزهای فیات دارد. در سیستم مالی سنتی، دولت‌ها در صورت نیاز پول بیشتری چاپ کرده و به بازار تزریق می‌کنند. این در حالی است که بیت کوین چاپ نشده و کشف می‌شود و کامپیوترهای بسیار قدرتمند در سراسر جهان برای کشف این پول با هم به رقابت می‌پردازند.

درست مانند هر سیستم اقتصادی دیگری افراد در شبکه بیت کوین هم با یکدیگر مراودات مالی دارند. اما بهره‌گیری از تکنولوژی بلاک چین در این ارز دیجیتال سبب ایجاد فضای فوق‌العاده شفافی شده است که به واسطه آن تمام تراکنش‌های انجام شده در جایی شبیه به یک دفتر کل توضیع شده ثبت می‌شوند. در حقیقت شبکه بیت کوین اطلاعات تمامی تراکنش‌های انجام شده در یک بازه زمانی مشخص را جمع‌آوری کرده و آن‌ها را درون یک لیست به نام «بلاک» ذخیره می‌کند. استخراج کنندگان یا ماینرها باید این تراکنش‌ها را تایید کرده و آن‌ها را درون یک دفتر کل عمومی ثبت کنند. این دفتر کل عمومی که از زنجیره‌ای از بلاک‌ها ساخته شده است، «بلاک چین» نام داشته و ۱۰۰ درصد بدون خطا و مورد اعتماد است.  گروهی از تراکنش‌های بیت کوین که در یک قالب مشخص ذخیره می‌شوند یک بلاک بیت کوین را تشکیل می‌دهند و تقریبا هر ده دقیقه یک بار یک بلاک جدید به شبکه این ارز دیجیتال اضافه می‌شود. به محض تشکیل یک بلاک از تراکنش‌ها ماینرها دست به کار شده و عملیاتی روی آن‌ها انجام می‌دهند. آن‌ها اطلاعات بلوک را دریافت کرده، فرمول ریاضی مشخصی روی آن اعمال کرده و آن را به ترکیبی کوتاه از اعداد و حروف تبدیل می‌کنند که «هش» نامیده می‌شود. شناسه منحصر به فرد هر تراکنش، هش نام دارد. حتی اگر یک کاراکتر در بلاک تغییر کند نتیجه، هش کاملا متفاوتی را حاصل خواهد کرد.

ماینرها علاوه بر اینکه هش تک تک تراکنش‌های داخل هر بلاک را به دست می‌آورند، برای به دست آوردن هش هر بلاک، به هش آخرین بلاک قبلی که در بلاک چین ذخیره شده است هم احتیاج دارند. بدین ترتیب هش هر بلاک بر اساس هش بلاک قبل خود ایجاد شده و هر گونه دستکاری در این مرحله به راحتی مشخص خواهد شد. پس از اینکه اعتبار بلاک جدید تایید شد، تمام افرادی که در شکل گیری بلاک جدید نقش داشتند جایزه دریافت می‌کنند و این جایزه همان بیت کوین است.

تعداد بیت کوین‌هایی که برای ساخت یک بلاک به ماینرها هدیه داده می‌شود در آغاز برابر با ۵۰ بوده است.  اما این پاداش هر چهار سال یکبار طی فرایندی به نام هالوینگ نصف شده و در حال حاضر برابر با ۶٫۲۵ بیت کوین می‌باشد.

بنابراین مفهوم پایه ماینینگ بیت کوین این است که یک قسمت کوچکی از هر بلاک که شامل داده تصادفی بی معنی است روی شبکه وجود دارد و ماینرهای بیت کوین تمام  داده‌ها را از بلاک تشکیل شده برداشته، دسته تصادفی را با هم مخلوط کرده و هش کلی آن را محاسبه می‌کنند. درست مانند تکه‌های پازل که از کنار هم قرار گرفتن آن‌ها تصویر قابل درکی به وجود می‌آید. البته این نکته را در نظر داشته باشید که همانطور که بازیابی هش‌ها آسان است، پیش بینی آن‌ها غیر ممکن بوده و عملکرد آن‌ها کاملا تصادفی است. بنابر این برای ماینرها پیش بینی اینکه کدام مجموعه داده تصادفی، چه هشی تولید می‌کند غیر ممکن است و این کار تنها با استفاده از توان پردازشی بسیار بالای دستگاه‌های استخراج ممکن است. در واقع پس از به دست آوردن هش تراکنش‌های انجام شده در بلاک و همچنین هش کلی هر بلاک و افزودن آن به شبکه بیت کوین و پس از تایید شدن درستی راه حل توسط شبکه، به ماینر تعدادی بیت کوین به عنوان پاداش داده می‌شود و به همین ترتیب بیت کوین‌های جدید استخراج می‌شوند

برای شروع استخراج چه مواردی را در نظر داشته باشیم؟

تا اینجا به درک مناسبی از استخراج ارزهای دیجیتال بیت کوین دست یافتیم، اما از آنجایی که استخراج ارزهای دیجیتال با مصرف بالای برق همراه است، برای شروع باید مطمئن شوید که می‌توانید از پس تمام هزینه‌های مربوط به مصرف انرژی و نگهداری سخت افزار آن بربیایید. مواردی همچون در اختیار داشتن یک سیستم سخت‌افزار قدرتمند، انتخاب ارز مناسب، محاسبه هزینه‌های جاری استخراج، محاسبه سود استخراج، ابزار خنک‌کننده مناسب، اتصال همیشگی به اینترنت، انتخاب کیف پول مناسب و عضویت در استخرهای استخراج از جمله نکاتی است که باید برای استخراج ارزهای دیجیتال در نظر داشت. اگر شما هم تازه به جمع استخراج کنندگان ارزهای دیجیتال ملحق شده و یا قصد ورود به این صنعت پر سود اما سرشار از ریسک را دارید، مطالعه ادامه این مقاله خالی از لطف نیست.

نرخ هش چیست؟

نرخ هش در واقع معیار سنجش توانایی محاسباتی یک ماینر است. هر چه این مقدار بیشتر باشد استخراج کنندگان می‌توانند به جواب‌های بیشتر دست یافته و در نتیجه جایزه بیشتری به دست بیاورند. واحد محاسبه این متغیر در حالت پابه، هش بر ثانیه(H/S) است. اما با افزایش توان پردازش سخت افزارهای ماینینگ طی چند سال اخیر، واحدهای دیگری مثل کیلو هش(KH/S)، مگاهش(MH/S)، گیگاهش(GH/S)، تراهش(TH/S) و پتا هش (PH/S) را نیز به کار می‌برند.

برای کسب اطلاعات بیشتر درباره نرخ هش می‌توانید به مقاله هش چیست مراجعه کنید.

البته لازم به ذکر است که با توجه به افزایش توان پردازشی دستگاه‌های استخراج، شبکه بیت کوین معیاری به نام دشواری شبکه را تعریف کرده است تا بتواند سرعت  استخراج بلاک‌ها را در حد معقولی نگه دارد. این معیار هر دو هفته به گونه‌ای تنظیم می‌شود که تقریبا هر ۱۰ دقیقه یک بلاک کامل شود.

استخراج مبتنی بر اثبات کار

ایده الگوریتم اثبات کار (Proof of Work)که پایه و مبنای محبوب‌ترین و رایج ترین ارزهای دیجیتال مانند بیت کوین است، در اوایل دهه ۹۰ به عنوان الگوریتمی برای محافظت در برابر ایمیل‌های اسپم مطرح شد. این سیستم یک سازوکار اجماع مبتنی بر قدرت محاسباتی است و کاربران مشارکت کننده لازم است مسائل ریاضیاتی دشوار را برای تعیین اعتبار تراکنش ها حل کنند. شبکه‌های بزرگ مبتنی بر علم رمزنگاری مانند بیت کوین، الگوریتم اثبات کار را بنیان کار خود قرار داده‌اند زیرا این موضوع به غیر متمرکز بودن هر چه بیشتر قدرت و کنترل بر روی توزیع و پیاده‌سازی تغییرات عمده اقتصادی و فنی در شبکه می‌انجامد.

کاربرد الگوریتم اثبات کار(PoW) در استخراج ارز های دیجیتال

نگاهی عمیق به صفر تا صد ارز‌های دیجیتال
کاربرد الگوریتم اثبات کار(PoW) در استخراج ارز‌های دیجیتال

ماینینگ فراید ایجاد یک بلاک تراکنش جدید و اضافه کردن آن به بلاک چین است. مجموعه قوانینی که صحت فرایند ماینینگ را بررسی می کنند، الگوریتم اثبات کار نامیده می شوند. به عبارت ساده، الگوریتم PoW تعیین می کند که کسانی که ظرفیت بیشتری دارند می توانند پاسخ معادلات استخراج را زودتر بیابند.

ماینر چیست و ماینر کیست؟

جالب است بدانید که افرادی که با سرمایه‌گذاری در استخراج رمز ارزها، وارد این حوزه می‌شوند نیز ماینر نامیده می‌شوند. آن‌ها علاوه بر به دست آوردن سود از طریق استخراج ارزهای دیجیتال، به حفظ امنیت و سرپا نگه داشتن شبکه ارزهای دیجیتال نیز کمک می‌کنند. در حقیقت ماینرها ارزهای دیجیتال را خریداری نمی‌کنند بلکه با صرف انرژی و هزینه، آن‌ها را تولید می‌کنند.

لازم به ذکر است که تنها ۲۱ میلیون ارز دیجیتال بیت کوین قابل استخراج در سراسر دنیا وجود دارد که از این تعداد تاکنون حدود ۱۸میلیون بیت کوین استخراج‌ شده است. به غیر از بلاک اولیه بیت کوین به نام (genesis block)که توسط سازنده بیت کوین به نام ساتوشی ناکاموتو ایجاد شده است، بقیه بیت کوین‌ها توسط ماینرها تولید شده‌اند. پس از اتمام ۲۱ میلیون بیت کوین قابل استخراج، ماینرها همچنان وظیفه تایید تراکنش‌های انجام شده در شبکه بیت کوین را بر عهده خواهند داشت و عمده درآمد آن‌ها از کارمزدهای مربوط به انجام تراکنش‌ها تامین خواهد شد.

برای اطلاع از آمارهای بلاک‌های استخراج شده بیت کوین می‌توانید به صورت زنده از وب سایت‌هایی مانند(blockchain.info) کسب اطلاعات کنید.

سختی استخراج

تعادل شبکه بیت کوین به واسطه کم و زیاد شدن سختی شبکه بیت کوین برقرار می‌شود. همانطور که پیشتر اشاره کردیم، زمان تقریبی تشکیل هر بلاک در شبکه بیت کوین حدودا ۱۰ دقیقه است. این بدان معنی است که هر ۱۰ دقیقه یکبار بیت کوین‌های جدید تولید می‌شوند. اما ممکن است یک ماینر با در اختیار داشتن یک کامپیوتر بسیار قدرتمند بتواند جواب حل معادله یک بلاک را در مثلا در عرض ۵ دقیقه به دست بیاورد. این امر سبب بروز اختلال در کار شبکه، استخراج سریع واحدهای بیت کوین و در نتیجه تمام شدن کل واحدهای این ارز دیجیتال پیش از تاریخ تعیین شده شود. به همین منظور چیزی تحت عنوان سختی شبکه، در بیت کوین به وجود آمده است. سختی شبکه بیت کوین که بعد از هر ۲,۰۱۶ بلاک یا به عبارتی هر دو هفته یکبار تعیین می‌شود، به صورتی تنظیم می‌شود که ماینرها بتوانند در ده دقیقه به جواب برسند، نه بیشتر نه کمتر. با این حال، این زمان در برخی مواقع و به‌صورت جزئی کم و زیاد می‌شود، مثلاً ممکن است یک بلاک در ۹.۸ دقیقه ساخته شود. با اضافه شدن قدرت پردازش ماینرها، سختی افزایش می‌یابد و با کم شدن آن، سختی هم کمتر می‌شود.

استخر استخراج چیست و چه کاربردی دارد؟

در حال حاضر هیچ‌کس به تنهایی قادر نیست از عهده پردازش یک بلاک بربیاید، مگر اینکه به منابع نامحدود سخت افزار ماینینگ دسترسی داشته باشد. به همین دلیل تعدادی از ماینرها در قالب مجموعه‌ای به نام استخر(Pool) گرد هم می‌آیند تا احتمال حل یک بلوک و دست یافتن به پاداش استخراج را بیشتر کنند. در حال حاضر چندین استخر استخراج وجود دارند که ماینرها می‌توانند سخت افزار خود را به آن‌ها متصل کرده و یک بلاک را حل کنند. پاداش حل بلاک پس از کسر هزینه‌ها و کمیسیون خود استخر، به نسبت مشارکت ماینرها  بین آنان تقسیم خواهد شد.

استخرهای استخراج زیادی در سراسر دنیا وجود دارند که ماینرهای ارزهای دیجیتال با پیوستن به آن‌ها شانس خود را برای به دست آوردن پاداش استخراج بلاک را بیشتر می‌کنند. لازم به ذکر است که بخش عظیمی از این مخازن در کشور چین قرار دارند و ماینرها باید قبل از انتخاب یک استخر استخراج باید نکاتی مثل سازگاری زیرساخت، مکانیسم تقسیم وظایف، شفافیت استخر توسط اپراتور، پایداری و استحکام استخر و ساختار هزینه استخر توجه کافی داشته باشند.

آیا اندازه‌ استخرهای استخراج اهمیت دارد؟

منظور از اندازه یک استخر استخراج، میزان ماینرهای آن یا به طور دقیق‌تر میزان قدرت پزداشی آن است. بسیاری از افراد تصور می‌کنند که اندازه‌ استخر اهمیت چندانی ندارد. اما استخرهای بزرگ‌تر به دلیل داشتن قدرت محاسباتی بالاتر، احتمال بیشتری برای یافتن منظم بلاک‌ها دارند. استخرهایی با اندازه‌ کوچک‌تر ممکن است زمان طولانی‌تری را در این پروسه طی کنند.

استخرهای بزرگ معمولا پرداخت‌های منظم‌تری داشته و از اعتبار بیشتری برخوردارند اما میزان مبلغ پرداختی آن‌ها نسبت به استخرهای کوچک می‌تواند کمتر باشد. با اینکه ممکن است استخرهای کوچک پاداش‌های بهتری پرداخت کنند اما از اعتبار کمتری برخوردار بوده و پرداخت‌های نامنظم‌تری دارند.

از آنجا که بیت کوین یکی از مهم‌ترین ارزهای دیجیتال قابل استخراج است، تعداد استخرهای استخراج آن نیز بسیار زیاد است. در تصویر زیر نمودار سهم استخرهای استخراج بیت کوین را مشاهده می‌کنید.

ماینینگ ارزهای دیجیتال
اندازه استخر‌های استخراج

مصرف انرژی در صنعت استخراج رمز ارزها

پس از خلق بیت کوین توسط فردی نابغه به نام ساتوشی ناکاموتو، صنعت استخراج این ارز رمزنگاری شده به عنوان یکی از مشاغل پردرآمد مورد استقبال مردم سراسر دنیا قرار گرفت. با توجه به اینکه با گذشت زمان، افزایش تقاضا و افزایش سختی شبکه استخراج این رمز ارز نیز به مراتب سخت‌تر خواهد شد، از این رو استخراج کنندگان نیز به دستگاه‌های قدرتمندتری احتیاج خواهند داشت. این موضوع و طراحی سخت‌افزارهای قدرتمندتر، باعث افزایش مصرف برق این دستگاه‌ها شده است تا جایی که امروز سازمان‌های انرژی سبز و ارگان‌های مربوط به محیط زیست نسبت به برق مصرفی در صنعت استخراج معترض شده‌اند.

البته ناگفته نماند که در مقوله مصرف انرژی، رمز ارزها عملکرد بهتری نسبت به سایر ارزهای فیات داشته‌اند. مقدار اسکناس چاپ شده در سرتاسر جهان و مصرف کاغذ و منابع دیگر که برای آن استفاده شده‌ است در مقابل مصرف انرژی برای استحراج ارزهای دیجیتال رقم قابل ملاحظه ای است.

طبق جدیدترین تحقیقات دانشگاه فنی مهندسی مونیخ، دو سوم انرژی مصرفی برای استخراج ارزهای دیجیتال صرف ماینینگ بیت کوین شده و یک سوم باقیمانده برای استخراج سایر ارزهای دیجیتال استفاده می‌شود بر اساس این مطالعه جدید، میزان مصرف انرژی برای استخراج ارز دیجیتال این روزها تبدیل به یکی از نگرانی‌های اصلی فعالان محیط زیست شده است. اما برای تهیه انرژی لازم جهت استخراج ارز دیجیتال بدون آسیب به محیط‌ زیست راه حل‌هایی پیشنهاد می‌شود که یکی از آن‌ها، استفاد از گازهای اضافی تولید شده زمان استخراج نفت، برای تولید برق است. به این ترتیب این گازها دیگر هدر نرفته و می‌توان تجهیزات استخراج ارز دیجیتال را در کنار چاه‌های نفت مستقر کرد.

استخراج ابری (Cloud Mining) چیست؟

اگر قصد استخراج بیت کوین را دارید  ولی به علت به صرفه نبودن هزینه‌ی برق و خرید سیستم قادر به انجام این‌کار نیستید، می‌توانید از استخراج ابری استفاده کنید. در این نوع استخراج شما می‌توانید بخشی از سخت افزار شرکت‌های بزرگ را برای عملیات استخراج اجاره کنید. شما با این کار به یک کامپیوتر ساده برای ارتباطات و یک کیف پول نیاز خواهید داشت. در حقیقت شما می‌توانید با پرداخت مقداری کارمزد به وسیله اتصال از راه دور به کامپیوترهای مجموعه‌های بزرگ اقدام به استخراج بیت کوین کنید. این روش مزایایی از قبیل عدم نیاز به مکان، هزینه برق و تجهیزات و همچنین عدم نگرانی برای خنک نگه داشتن تجهیزات برای استخراج کنندگان به همراه دارد ولی از طرفی معایبی همچون ریسک کلاهبرداری، هیجان کمتر، سود پایین‌تر و عدم کنترل و انعطاف پذیری را برای ماینرها به همراه دارد.

انواع استخراج ابری

به طور کلی سه نوع استخراج ابری یا از راه دور وجود دارد. استخراج میزبانی که به صورت اجاره یک دستگاه استخراج که توسط ارائه دهنده میزبانی شده است صورت می‌گیرد. استخراج میزبانی مجازی که با ایجاد کردن یک سرور خصوصی و نصب نرم افزار استخراج انجام می‌شود و قدرت هش اجاره‌ای نیز که محبوب‌ترین روش استخراج ابری است، با اجاره مقداری قدرت هش، بدون داشتن یک کامپیوتر فیزیکی یا مجازی شخصی و اختصاصی است شکل می‌گیرد.

اهمیت عضویت در استخر استخراج

استخراج رمز ارزها
استخر استخراج

همانطور که اشاره شد استخراج کنندگان ارزهای دیجیتال با گرد هم آمدن در مجموعه‌هایی به نام استخرهای استخراج، قدرت ماینینگ خود را افزایش داده و در نتیجه از شانس بیشتری برای به دست آوردن پاداش استخراج بلاک بهره‌مند می‌شوند. اما از طرفی سود دریافتی حاصل از استخراج بین همه مشارکت کنندگان تقسیم شده و هر کس بسته به میزان سخت افزاری که به اشتراک گذاشته است، از سود استخراج بهره خواهد برد. اما لازم است بدانید که بدون عضویت در استخرهای استخراج تقریبا شانسی برای استخراج ارز نخواهید داشت، خصوصا اگر از سیستم‌های نه چندان قدرتمندی برای این امر استفاده کنید.

بهترین ارزهای دیجیتال برای استخراج

شاید بیت‌ کوین معروف‌ترین ارز دیجیتال تاریخ باشد، اما این بدان معنا نیست که این رمز ارز بهترین ارز دیجیتال برای استخراج است. برای انتخاب بهترین ارز دیجیتال برای استخراج باید ابتدا تجزیه و تحلیل عمیقی نسبت به تمامی جنبه‌های ارز مورد نظر از جمله تکنولوژی مورد استفاده، فلسفه، ارزش بازار، تیم، نقشه راه و غیره داشته باشیم. یکی از مهم­‌ترین جنبه‌­هایی که در انتخاب استخراج  ارز دیجیتال باید در نظر داشت نوسانات قیمت، سرمایه گذاری در بازار و … است. از آنجایی که سودآوری هر رمز ارز به پارامترهای در حال نوسان بسیار زیادی بستگی دارد استفاده از ماشین حساب آنلاین what to mine برای استخراج می‌تواند کمک زیادی به ماینرها کند.

هزینه‌های استخراج

مسلما مهم‌ترین هزینه مربوط به استخراج، هزینه برق مصرفی و هزینه مربوط به خنک نگه داشتن تجهیزات می‌باشد. دستگاه‌های استخراج ارزهای دیجیتال معمولا با هزینه برق زیادی مصرف کرده و گرمای زیادی نیز تولید می‌کنند. در نتیجه شما برای خنک نگه داشتن دستگاه ماینر خود به ابزار خنک کننده نیاز خواهید داشت که استفاده از این ابزار سبب بالا رفتن هزینه‌های استخراج شما خواهد شد.

محاسبه سود استخراج

اگر تمامی جوانب استخراج ارزهای دیجیتال را بررسی کرده و آماده ماینینگ هستید، ماشین‌ حساب‌های استخراج آنلاین می‌توانند تا حدی درآمد حاصل از استخراج شما را محاسبه کنند. این ماشین حساب‌ها با دریافت اطلاعات مربوط به سخت افزار، هزینه برق، هزینه عضویت در استخر، درآمد شما از استخراج رمز ارز مورد نظرتان به صورت روزانه و ماهانه را در اختیار شما قرار می‌دهند.

آیا استخراج با گوشی امکان‌پذیر است؟

اخیرا تلفن همراهی با نام Exodus به دنیا معرفی شد که سازندگان آن مدعی بودند با استفاده از آن می‌توان اقدام به استخراج ارز دیجیتال کرد.

با وجود اینکه نرم‌افزارهای مختلفی برای تلفن همراه طراحی و ساخته شده‌اند که از طریق آنها می‌توان به استخر ارزهای دیجیتال پیوست و استخراج را آغاز کرد اما استخراج ارزهای دیجیتال نیازمند یک سیستم بسیار قوی و قدرتمند است که توانایی کار در ۷ روز هفته به صورت ۲۴ ساعته را داشته باشد. به همین خاطر تلفن‌های همراه هر چقدر هم توان پردازشی بالایی داشته باشند، در مقابل دستگاه‌های قدرتمند ماینینگ هیچ شانسی نداشته و قادر نخواهند بود به راحتی وارد چرخه استخراج شوند.

ایران سومین مرکز بزرگ استخراج بیت کوین در جهان

نگاهی عمیق به صفر تا صد استخراج ارز‌های دیجیتال
ایران سومین مرکز بزرگ استخراج بیت کوین در جهان

بر اساس آخرین تحقیقات و بر خلاف تصور عموم، چین بخش بسیار کمتری از توان استخراجی بیت‌کوین را در کنترل خود دارد .نظرسنجی جدیدی که فیدلیتی (Fidelity)، شرکت فعال در حوزه مدیریت دارایی و بیتودا (BitOoda)، شرکت تحقیقات ارز دیجیتال به‌طور مشترک انجام داده و در روز ۱۶ ژوئن منتشر کرده‌اند، نشان می‌دهد که چین، نبض ۵۰ درصدی از صنعت استخراج بیت‌کوین را در دست دارد، نه ۶۵ درصد. آمریکا و ایران نیز هر یک با در اختیار داشتن به‌ ترتیب ۱۴ و ۸ درصد از توان پردازشی صنعت استخراج در رده‌های دوم و سوم قرار دارند.

آیا استخراج بیت کوین در ایران قانونی است؟

طبق آخرین اخبار منتشر شده استخراج بیت کوین یا هر ارز دیجیتال دیگری در ایران قانونی است، اما باید برای انجام آن از وزارت صنعت، معدن و تجارت مجوز دریافت شود و استخراج ارزهای دیجیتال بدون مجوز از وزارت صنعت، غیر مجاز اعلام شده است. همچنین باید از وزارت نیرو برق مخصوص ماینینگ با تعرفه صادراتی دریافت کرد.

استخراج به‌‌صرفه‌ بیت کوین از طریق دستگاه‌های استخراجی وارداتی تحت عنوان ای‌سیک (ASIC) انجام می‌شود. تا پیش از تیر ماه ۹۸، اداره گمرک ایران، واردات دستگاه‌های استخراج را ممنوع کرده بود و این دستگاه‌ها عمدتاً به ‌صورت قاچاق وارد کشور می‌شدند. همین باعث شده بود که قانون حق ضبط و توقیف این دستگاه‌ها را داشته باشد.

اکنون امکان وارد کردن دستگاه‌های استخراج به ایران وجود دارد، اما طبق گفته معاون گمرک، برای ترخیص دستگاه‌های استخراج هم اخذ مجوز از وزارت صنعت ضروری است.

افزایش سودآوری در استخراج

دسترسی به برق ارزان مهم‌ترین عامل برای افزایش سودآوری استخراج ارزهای دیجیتال به شمار می‌رود از این رو این صنعت در کشورهایی که هزینه برق کمتری نسبت به سایر مناطق دارند پر طرفدارتر است.

بهره‌مندی از نسل جدید دستگاه‌های سخت افزار استخراج تا حد زیادی می‌تواند به بهره‌وری بالای آن‌ها کمک کند. همچنین با استفاده از نرم افزارهای قوی اتوتیونینگ، می‌توان هش‌ریت دستگاه‌ها را به ازای هر وات از انرژی مصرفی افزایش داد. استفاده از بروزترین ابزارهای سرمایشی مانند سرمایش ایمرسیون نیز از جمله مواردی است که می‌تواند شرایط را برای استخراج کنندگان ارزهای دیجیتال مساعدتر کند.  در این روش ای‌سیک‌ها را در داخل محفظه‌هایی از روغن مینرال قرار می‌دهند که ظرفیت گرمایی آن‌ها بیشتر از هواست. با گردش ساده این روغن، ای‌سیک‌های قرار گرفته در آن‌ها بدون نیاز به صرف هزینه جهت خرید دستگاه‌های تهویه هوای قوی و برقراری جریان هوا می‌توانند وظیفه خنک کردن را انجام دهند.

 

نگاهی به ماهیت اتریوم؛ رمز ارزی با رشد سه برابری نسبت به بیت کوین

نگاهی به ماهیت اتریوم؛ رمز ارزی با رشد سه برابری نسبت به بیت کوین!

اتریوم، پلتفرمی غیر متمرکز است که قصد دارد با اجرای قرارداد‌های هوشمند، واسطه‌ها را به حداقل رسانده و مبادلات را با امنیت هر چه بیشتر صورت دهد. این شبکه از جامعه بسیار فعالی تشکیل شده که همواره تلاش زیادی برای بهبود عملکرد آن انجام می‌دهند. شاید نام اتریوم را کمتر از بیت کوین شنیده باشید؛ اما با نظر به اهداف متفاوت این دو ارز بد نیست بدانید که اتریوم نیز از طرفداران زیادی برخوردار است.

می‌توان گفت که اتریوم، ماشینِ حالتی مبتنی بر تراکنش است. در علم کامپیوتر، یک ماشین حالت به چیزی اشاره دارد که مجموعه‌ای از ورودی‌ها را خوانده و بر اساس همان ورودی‌ها حالت خود را تغییر می‌دهد و به حالت جدید انتقال می‌یابد. از این رو، تراکنش‌هایی که بین حساب‌های مختلف انجام می‌گیرند، حالت جهانی اتریوم را از یک حالت به حالت دیگر منتقل می‌کنند.

در سیستم غیر متمرکز اتریوم احتمال سانسور، تقلب، اختلال یا دخالت سازمان یا ارگان خاصی وجود ندارد. این پلتفرم متن باز و عمومی که مبتنی بر دفتر توزیع شده بلاک چین عمل می‌کند، دارایی دیجیتال خاص خود را  دارد که با نام اتریوم و نماد اختصاری (ETH) شناخته می‌شود.

قراداد‌های هوشمند

قرارداد‌های هوشمند در واقع پروتکل‌هایی هستند که یک فرایند را به صورت هوشمند، غیر متمرکز و بدون توقف انجام می‌دهند. این قراداد‌ها، با استفاده از اطلاعات مربوط به شرایط قرار داد، تمامی اقدامات پیش‌بینی شده در آن را به صورت خودکار انجام می‌دهد. قرارداد‌های هوشمند، که اجازه‌ انجام تراکنش‌های معتبر را بدون دخالت شخص ثالث فراهم می‌آورند، در واقع پروتکل‌های کامپیوتری هستند که برای تسهیل، تأیید و یا اجرای یک مذاکره به صورت دیجیتالی در نظر گرفته شده‌اند. همچنین، تراکنش‌ها در این روند قابل‌ ردیابی و برگشت ناپذیر هستند.

مزایای سیستم غیر متمرکز اتریوم

  • هیچ ارگان یا شخص ثالثی نمی‌تواند در داده‌ها تغییر ایحاد کند.
  • از امنیت بالایی برخوردار است.
  • همواره به درستی کار می‌کند و احتمال بروز اختلال وجود ندارد.
  • با توجه به اجماع شبکه، امکان نفوذ به شبکه و حذف اطلاعات وجود ندارد.

تاریخچه؛ مروری بر اولین‌های اتریوم

نگاهی به ماهیت اتریوم؛ رمز ارزی با رشد سه برابری نسبت به بیت کوین
ویتالیک بوترین

یک نابغه روسی به نام ویتالیک بوترین (Vitalik Buterin) در سال ۲۰۱۳ در حالی که تنها ۱۸ سال سن داشت، وایت پیپر (white paper) یا گزارش کار شبکه این پروژه را ارائه کرد. او این طرح را با متخصصین این حوزه به اشتراک گذاشت و با مشورت‌های پی‌در‌پی، شکل جدیدی به ایده خود بخشید. بدین ترتیب، اتریوم به تدریج شکل گرفت. ویتالیک به همراه میهای آلیسی (Mihai Alisie)، آنتونی در‌لوریو (Anthony Di Lorio)، چارلز هاسکینسون (Charles Hoskinson) و امیر چتریت (Amir Chetrit) به عنوان تیم اولیه توسعه اتریوم، به طور رسمی آغاز به کار کردند. اواسط سال بعد، بنیاد غیرانتفاعی اتریوم تاسیس شد تا در توسعه شبکه اتریوم به این تیم کمک کند.

طی ماه‌های ژوئن و آگوست ۲۰۱۴ تیم اتریوم تصمیم گرفت برای جذب سرمایه، دست به فروش جمعی اتر بزند. طی این فروش جمعی، ویتالیک از «Thiel Fellowship» مبلغی برابر با صد هزار دلار کمک مالی دریافت کرد. در این رویداد که اتر در ازای بیت کوین فروخته شد، تیم اتریوم بیش از ۳۱ هزار بیت کوین از جامعه رمز ارز‌ها جمع‌آوری کرد. ارزش بیت کوین‌های دریافتی در آن زمان نزدیک به ۱۸میلیون دلار بود و هر بیت کوین در محدوده ۶۵۰ دلار معامله می‌شد. البته در همان زمان، بیت کوین دچار افت قیمت شد و در نتیجه تیم اتریوم نیز با ضرری چندین میلیون دلاری رو‌به‌رو شد.

ماه مه ۲۰۱۵، شبکه آزمایشی اتریوم با نام المپیک (Olympic) راه‌اندازی شد. بسیاری از کاربران بر این باورند که المپیک، شروع واقعی اتریوم بود که با آغاز به کار خود، امکان آشنایی توسعه دهندگان با این پلتفرم را فراهم می‌کرد.

توسعه شبکه اتریوم

نگاهی به ماهیت اتریوم؛ رمزز ارزی با رشد سه برابری نسبت به بیت کوین
توسعه شبکه اتریوم

فرایند توسعه اتریوم در چهار مرحله برنامه‌ریزی شد که هارد فورک فرانتیر (Frontier)  اولین مرحله از این روند به شمار می‌آمد. سعی بر آن بود که کلیت و اساس اتریوم در این مرحله معرفی شود. این هارد فورک یا همان انشعاب در بلاک چین شبکه، ۳۰ جولای ۲۰۱۵ ارائه شد و امکان خرید و فروش و استخراج اتریوم برای کاربران فراهم آمد. کاربران در این هارد فورک قادر به ساخت برنامه‌های متمرکز و قرارداد‌های هوشمند نیز بودند. اتریوم به سرعت به یکی از مهره‌های کلیدی صنعت رمز ارز‌ها و بلاک چین تبدیل شد که با شبکه رو به رشد خود، توجه بسیاری را به خود جلب کرده بود.

سر‌انجام، اولین نسخه پایدار اتریوم به نام هوم‌استد (Homestead) در تاریخ ۱۵ مارس ۲۰۱۶ روی بلاک شماره ۱,۱۵۰,۰۰۰ پیاده‌سازی شد. در این هارد فورک ضمن اعمال به‌روز‌رسانی شبکه، امنیت نیز مورد توجه قرار گرفت.

DAO در بلاک چین اتریوم

DAO یا سازمان‌های خود‌گردان غیر متمرکز (Decentralized autonomous organization)، یکی از مفاهیم جالب در بلاک چین‌ها به شمار می‌روند. DAO در واقع نوعی قراداد هوشمند است که امکان انجام برخی فرایند‌ها را به طور خودکار و شخص ثالث (بدون واسطه) فراهم می‌کند. ابتدای کار، کد‌هایی نوشته می‌شوند تا نحوه کار سیستم مشخص شود. پس از اجرایی شدن قرارداد هوشمند، افراد قادر خواهند بود با خرید توکن‌های سازمان در تصمیمات نقش داشته باشند.

کد پایه DAO اتریوم، دچار ضعف بود که همین امر باعث شد هکری ناشناس از  متن‌باز بودن این قرارداد هوشمند استفاده کرده و از طریق باگی که در سیستم پیدا کرده بود ۵۰ میلیون اتر بدزدد. وجود همین باگ و از دست رفتن سرمایه باعث شد که به اعتبار اتریوم و DAO خدشه وارد شود. در نتیجه جامعه اتریوم تصمیم به ایجاد هارد فورک گرفتند. بدین صورت، روز ۲۰ جولای ۲۰۱۶ هارد فورکی به نام «DAO Fork» در بلاک ۱,۹۲۰,۰۰۰ ایجاد شد. پس از اجرای این هارد فورک، برخی در بلاک چین قبلی که اتریوم کلاسیک نامیده شد، باقی مانند و برخی دیگر به شبکه جدید که همان شبکه کنونی اتریوم است، نقل مکان کردند.

راهکار‌های اتریوم برای حملات دیداس

نگاهی به ماهیت اتریوم؛ رمز ارزی با رشد سه برابری نسبت به بیت کوین
راهکار‌های اتریوم برای حملات دیداس

در فورک تنجرین ویسل (Tangerine Whistle) که در بلاک ۲۴۶۳۰۰۰ انجام گرفت، برای اولین بار به مفهوم گس (Gas) به عنوان راهی برای پرداخت کارمزدها و هزینه‌های شبکه، پرداخته شد. گس به واحد اندازه‌گیری هزینه‌های لازم برای انجام یک تراکنش روی شبکه اتریوم گفته می‌گویند که به صورت جی‌وی (GWei) اندازه‌گیری می‌شود. وی (Wei) کوچکترین واحد اتر بوده و هر اتر ۱۰۱۸ وی است. یک جی‌وی نیز برابر با یک میلیارد وی است. گس برای تغذیه قرارداد هوشمند در هنگام انجام تراکنش ضروری بوده که از طریق اتر پرداخت می‌شود.  توسعه دهندگان در این فورک که در ۱۸ اکتبر ۲۰۱۶ انجام گرفت، با بالا بردن هزینه برخی از فعالیت‌های سنگین، به مقابله با حملات دیداس (DDOS)  پرداختند. مهاجم در حملات دیداس از نقاط ضعف اینترنت برای صدمه زدن به قربانی و انجام کار‌های مخربانه استفاده کرده تا شبکه را از دسترس خارج کند.

اتریوم برای جلوگیری از حملات دیداس، اسپریوس دراگون (Spurious Dragon) را در بلاک ۲,۵۷۵,۰۰۰ پیاده‌سازی کرد. در این هارد فورک که ۲۳ نوامبر ۲۰۱۶ اجرا شد، آسیب‌پذیری شبکه اتریوم در برابر حملات دیداس تقریباً به صفر رسید.

هارد فورک متروپلیس

نگاهی به ماهیت اتریوم؛ رمز ارزی با رشد سه برابری نسبت به بیت کوین
هارد فورک متروپلیس

هارد فورک متروپلیس (Metropolis) که به‌روز‌رسانی بزرگی برای اتریوم به حساب می‌آید، در دو مرحله بیزانس و قسطنطنیه اجرایی می‌شود.

هارد فورک بیزانس(Byzantium) که ۱۶ اکتبر سال ۲۰۱۷ و در بلاک ۴,۳۷۰,۰۰۰ پیاده‌سازی شد. این به‌روز‌رسانی، با اعمال ۹ تغییر روی شبکه اتریوم، سختی شبکه را کاهش داد و پلتفرم را برای اجرای هارد فورک قسطنطنیه و مرحله پایانی متروپلیس آماده کرد.

هارد فورک قسطنطنیه (Constantinople) مهمترین هارد فورک اتریوم در آن زمان محسوب می‌شد که در تاریخ ۷ دسامبر ۲۰۱۹ پس از تعویق‌های چند باره، بالاخره اجرا شد. این مرحله از نقشه راه اتریوم، برای شبکه و توسعه‌دهندگانی که قصد کوچ کردن از الگوریتم اثبات کار یا PoW (ماینینگ) به اثبات سهام یا PoS را داشتند، اقدامی حائز اهمیت محسوب می‌شد. در این به‌روز‌رسانی بزرگ، نه تنها بهبود شبکه در نظر گرفته شد؛ بلکه پاداش بلاک نیز از ۳ به ۲ کاهش یافت.

به طورکلی پس از پیاده‌سازی به‌روز‌رسانی قسطنطنیه و تکمیل هاردفورک مترو پلیس، علاوه و بر کاهش پاداش استخراج اتریوم، حریم خصوصی تراکنش‌ها و امنیت قرارداد‌های هوشمند نیز بهبود یافت.

هارد فورک سرینتی یا اتریوم ۲٫۰

نگاهی به ماهیت اتریوم؛ رمز ارزی با رشد سه برابری نسبت به بیت کوین
اتریوم ۲٫۰

ویتالیک بوترین، در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۸ در کنفرانسی، نقشه راه اتریوم ۲٫۰ که نسخه دوم اتریوم خوانده می‌شود را ارائه کرد.  اتریوم ۲٫۰ (Ethereum 2.0) که با نام‌های «Eth2» و سرنیتی (Serenity) شناخته می‌شود، آخرین مرحله از توسعه اتریوم است که در ۳ فاز منتشر خواهد شد. از مهم‌ترین ویژگی‌های سرنیتی این است که از اثبات سهام استفاده می‌کند و در واقع، ماشین مجازی اتریوم جدید محسوب می‌شود. طی این به‌روز‌رسانی در هر فاز، عملکرد شبکه اتریوم به گونه‎ای بهبود خواهد یافت. طبق برنامه‌ریزی‌های تیم اتریوم، فاز صفر در سال میلادی جاری عرضه خواهد شد. توسعه‌دهندگان اتریوم به تازگی در روز ۱۴ مرداد، شبکه آزمایشی مدالا را راه‌اندازی کردنند. این شبکه، آخرین گام به سوی راه‌اندازی عمومی اتریوم ۲٫۰ محسوب می‌شود.

اتریوم ۲٫۰ تفاوت‌های زیادی با اتریوم ۱٫۰ خواهد داشت. این تغییرات، اتریوم را به بلاک چینی مقیاس‌پذیرتر، سریع‌تر و بهتر تبدیل می‌کنند. این نسخه از اتریوم از کسپر ( Casper) برای انتقال به اثبات سهام، شاردینگ (Sharding) برای بهبود مقیاس‌پذیری و کارآمدی بلاک چین و ای‌وازم (eWASM) برای بهبود ماشین مجازی اتریوم تشکیل شده است.

دنی رایان (Danny Ryan)، یکی از توسعه‌دهندگان اتریوم، انعطاف‌پذیری، امنیت، سادگی، تمرکز‌زدایی و ماندگاری را از اهداف اصلی طراحی اتریوم ۲٫۰ می‌داند. در نظر این پژوهشگر اتریوم، شبکه باید انعطاف‌پذیری بالایی داشته باشد تا حتی در صورتی که بسیاری از نود‌ها آفلاین بودند، بتواند به کار خود ادامه دهد. وی بر این باور است که با استفاده از رمز‌نگاری می‌توان امکان مشارکت اعتبار‌سنج‌ها را افزایش داد تا امنیت بیشتری بر شبکه حاکم باشد. سادگی، در نظر رایان موضوعی کلیدی محسوب می‌شود. او بر این باور است که کاهش پیچیدگی حتی به بهای حذف برخی ویژگی‌ها نیز باید انجام شود. تمرکز‌زدایی شبکه باعث خواهد شد که دستگاه‌های محاسباتی که از قدرت چندانی برخوردار نیستند نیز بتوانند به عنوان اعتبار سنج فعالیت داشته باشند. در راستای ماندگاری، تمامی اجزای شبکه در برابر محاسبات کوانتومی ایمن خواهند شد.

نگاهی به ماهیت اتریوم؛ رمز ارزی با رشد سه برابری نسبت به بیت کوین
هارد فورک سرینتی یا اتریوم ۲٫۰

این به‌روز‌رسانی عظیم به سه فاز تقسیم می‌شود که بحث‌های زیادی حول زمان پیاده‌سازی آن‌ها وجود دارد:

فاز ۰:  زنجیره بیکن  / (Beacon chain)

اتریوم ۲٫۰ در ابتدا با پیاده‌سازی بیکن چین در فاز ۰، اجرا می‌شود. بیکن چین، دفتر ثبت اطلاعات اعتبارسنج‌ها را مدیریت کرده و ساز و کار اجماع اثبات سهام را اجرایی خواهد کرد که این امر منجر به افزایش چشمگیر سرعت تراکنش‌ها می‌شود. فاز ۰ اتریوم ۲٫۰ از زمان ایجاد بلاک جنسیس برای زنجیره بیکن در ماه آوریل (فروردین)، روی چندین شبکه امتحانی مختلف، مراحل آزمایشی را طی کرده است. در این میان، زنجیره فعلی اتریوم نیز با استفاده از اثبات کار به فعالیت خود ادامه خواهد داد تا پیوستگی داده‌ها دچار مشکل نشود.

فاز ۱: زنجیره شارد /  (shard chain)

زمان اجرای دومین مرحله از پیاده‌سازی اتریوم ۲٫۰ که با ادغام زنجیره‌های شارد همراه است، در سال ۲۰۲۱ تخمین زده می‌شود. شاردینگ ساز و کاری برای بهبود مقیاس‌پذیری است که با تقسیم بلاک چین اتریوم به ۶۴ زنجیره جداگانه، سرعت انجام تراکنش‌ها، ذخیره‌سازی اطلاعات و پردازش آنها را افزایش خواهد شد. به بیان واضح‌تر، شاردینگ، امکان اجرای تراکنش‌ها به صورت موازی را فراهم خواهد آورد. با توجه به طرح زنجیره‌های شاردینگ، می‌توان گفت که فرایند انجام تراکنش‌ها در اتریوم ۲٫۰ حداقل ۶۴ برابر سریع‎تر از اتریوم ۱٫۰ صورت خواهد گرفت. از آن جایی که هر شارد می‌تواند شامل گروه کوچکی از اعتبارسنج‌ها باشد، شاردینگ می‌تواند تمرکزگرایی را نیز افزایش دهد.

ویتالیک بوترین، شاردینگ اتریوم را این گونه توصیف می‌کند:

تصور کنید که اتریوم به هزاران جزیره تقسیم شده. هر جزیره می‌تواند امور خود را انجام دهد. هر جزیره خصوصیات منحصر به فرد خود را دارد و ساکنان این جزیره‌ها که همان حساب‌ها هستند، می‌توانند با یکدیگر تعامل داشته و آزادانه از تمام ویژگی‌های آن بهره‌مند شوند. اگر بخواهند با سایر جزایر ارتباط برقرار کنند، باید از نوعی پروتکل استفاده کنند.

فاز ۲: ماشین مجازی جدید اتریوم /  (eWASM)

ماشین مجازی اتریوم این امکان را برای شما فراهم می‌کند که از بلاک چین این شبکه برای هزاران برنامه استفاده کنید. با استفاده از این ماشین مجازی، دیگر لازم نیست برای هر برنامه از یک بلاک چین استفاده کنید که این امر منجر به تسهیل فرایند ایجاد برنامه‌های بلاک چینی می‌شود. ماشین مجازی اتریوم در واقع سیستمی است که امکان اجرا شدن قراردادهای هوشمند را فراهم می‌آورد. فاز ۲ و آخرین مرحله از راه‌اندازی اتریوم ۲٫۰ احتمال می‌رود که در سال ۲۰۲۱ یا ۲۰۲۲ پیاده‌سازی خواهد شد. در حال حاضر اطلاعات جامعی از مراحل این فاز در دست نیست؛ اما می‌دانیم که افزودن حساب‌های اتر و قابلیت انتقال و برداشت، فراخوان قراردادها، ساخت فضایی برای اجرای برنامه‌های مقیاس‌پذیر در بستر اتریوم ۲٫۰، اجرای انتقال‌ها در شاردهای متقاطع و وارد کردن زنجیره اتریوم ۱٫۰ در یکی از شاردهای اتریوم ۲٫۰ در این فاز برنامه‌ریزی شده است.

با در نظر گرفتن تغییرات اتریوم ۲٫۰ ، ماشین مجازی فعلی برای این به‌روز‌رسانی مناسب نخواهد بود. ماشین مجازی جدید با طراحی اصلاح‌شده، عملکرد بهتری داشته و امکان پشتیبانی از قراردادهای هوشمند، حساب‌ها، حالت‌ها و موارد بیشتری را روی بلاک چین جدید فراهم می‌کند.

نگاهی به روند قیمتی اتریوم

نگاهی به ماهیت اتریوم؛ رمز ارزی با رشد سه برابری نسبت به بیت کوین
قیمت اتریوم

اتریوم از ابتدای آغاز به کار خود، نه تنها تغییرات محسوسی در شبکه خود به وجود آورده، بلکه به لحاظ قیمتی نیز راهی طولانی را پشت سر گذاشته است تا بتواند جایگاه خود را میان رمز ارز‌های برتر به دست آورد. اتر، در ابتدای مسیر شکل‌گیری خود (سال ۲۰۱۶)، در قیمتی کمتر از یک دلار معامله می‌شد. یک سال بعد، این ارز با رشدی بی‌نظیر به محدوده ۱,۵۰۰ دلار رسید و سایه‌به‌سایه پادشاه رمز ارز‌ها، بیت کوین، پیش رفت. اما پس از گذشت این موج صعودی، قیمت با افت شدیدی رو‌به‌رو شد و به زیر ۵۰۰ دلار رسید. برخی از تحلیلگران بر این باورند که پس از بر طرف شدن مشکل مقیاس‌پذیری اتریوم در به‌روز‌رسانی عظیم سرنیتی، قیمت این ارز تا ۱,۵۰۰ دلار نیز پیش خواهد رفت.

قیمت اتریوم نسبت به ابتدای سال میلادی جاری، با رشدی سه رقمی همراه بوده و در حال حاضر، در محدوده قیمتی ۳۹۰ دلار معامله می‌شود. حجم تراکنش‌ها در اپلیکیشن‌های اتریوم طی ماه ژوئیه از مرز ۱۲ میلیارد دلار عبور کرده است. تصور کنید اگر اتریوم مشکلات خود را در هارد فورک سرنیتی برطرف کند و توانایی پردازش هزاران تراکنش در ثانیه را به دست آورد. آن‌گاه چه تغییری در قیمت و ارزش ملکه رمز ارز‌ها ایجاد خواهد شد؟

برای خرید و فروش اتریوم می‌توانید با ایجاد کیف پول امن اکسکوینو به راحتی این کار را انجام دهید.

اتریوم و دیفای

نگاهی به ماهیت اتریوم؛ رمز ارزی با رشد سه برابری نسبت به بیت کوین
اتریوم و دیفای

امور مالی غیرمتمرکز (Decentralized Finance) یا همان دیفای (DeFi) به مجموعه‌ای از برنامه‌های کاربردی اشاره دارد که می‌توانند امور مالی مهمی مانند دریافت وام و معاملات مالی را به‌صورت غیرمتمرکز و بدون نیاز به واسطه انجام ‌دهند. به‌عبارت دیگر، دیفای یک پروژه نیست، بلکه یک اکوسیستم از صدها پروژه گوناگون است که همه آنها خدمات مالی غیرمتمرکز ارائه می‌دهند. صنعت امور مالی غیر متمرکز  با سرعتی خارق‌العاده در حال رشد است و اخیراً ارزش کل قفل‌شده در این صنعت از مرز ۴ میلیارد دلار عبور کرد. اتریوم درحال‌حاضر بزرگ‌ترین پلتفرمی است که پروژه‌های دیفای می‌توانند روی آن کار کنند و درصد چشمیگیری از این صنعت را به خود اختصاص داده است.

مقایسه اتریوم و بیت کوین

نگاهی به ماهیت اتریوم؛ رمز ارزی با رشد سه برابری نسبت به بیت کوین
مقایسه اتریوم و بیت کوین

بیت کوین و اتریوم دو رمز ارزی هستند که با اهداف و ویژگی‌های متفاوت طراحی شده‌اند. به منظور مقایسه سیاست‌های پولی این دو رمز ارز برتر، غیر متمرکز بودن بیت کوین و کنترل عرضه اتریوم را باید مورد بررسی قرار دهیم.

یکی از مسائل پر اهمیت در تمام شبکه‌های رمز ارزی، نحوه مدیریت تورم پولی است. بیت کوین در تلاش است تا با اجرای هاوینگ (هر ۴ سال یک بار) عرضه را کنترل کند که این امر می‌تواند منجر به افزایش کارمزد تراکنش‌های این شبکه شود. در مقابل، شبکه اتریوم بدون کاهش ناگهانی در عرضه، تورم پولی را کاهش می‌دهد. این سیاست به گونه‌ای است که بلاک چین اتریوم تنها به اندازه ایمن‌ نگه‌داشتن شبکه، اتر عرضه می‌کند و بدین صورت عرضه را در طولانی مدت پایین می‌آورد. بدیهی است که اتریوم در این زمینه، رویکرد پایدار‌تری را در مقایسه با بیت کوین پیش گرفته است.

همچنین، عرضه نسخه دوم اتریوم و اجرای اصلاحات پیشنهادی، می‌تواند اتریوم را مبدل به یک دارایی ضد تورم کرده و ازدحام تراکنش‌های این شبکه را تا حد زیادی کاهش دهد. از طرف دیگر، قیمت روبه‌رشد بیت کوین معمولاً موفق به جبران کاهش درآمد ماینر‌ها شده و حتی به آن‌ها انگیزه بیشتری برای ادامه کار در شبکه بیت کوین می‌دهد.

در نهایت، نمی‌توان به طور قطعی عنوان کرد که کدام یک از این رمز ارز‌ها از دیگری برتر است؛ چرا که سیاست پولی برتر در نظر هر فردی متفاوت است.

چطور می‌توان اتریوم خرید؟

نگاهی به ماهیت اتریوم؛ رمز ارزی با رشد سه برابری نسبت به بیت کوین
خرید اتریوم

ارزش بازار اتریوم، بیش از ۴۳ میلیارد دلار بوده و با اختصاص ۱۲ درصد از کل بازار، پس از بیت کوین، رتبه ۲ بازار را از آن خود کرده است. راحت‌ترین راه برای کسب اتریوم که حجم معاملاتی بیش از ۱۲ میلیارد دلار دارد، خرید این رمز ارز از طریق صرافی‌ها است. کافی است با ثبت‌نام در پلتفرمی که از اتریوم پشتیبانی می‌کند و از امنیت خوبی برخوردار است، به معامله اتریوم بپردازید. حفظ امنیت در دنیای رمز ارز‌ها، امری حیاتی به شمار می‌رود. بدیهی است که موفقیت در عرصه تجارت دیجیتال، ملزم به حفظ امنیت اصل دارایی و معاملات فرد است. سرمایه‌گذاران حوزه رمز ارز‌ها، با استفاده از کیف پول‌های دیجیتال، می‌توانند دارایی مورد نظر خود را به سایر کیف پول‌ها انتقال دهند. کیف پول‌های امن رمز ارز، نرم افزارهایی هستند که به منزله یک رابط بین فرد و بلاک چین‌های مختلف عمل کرده و نقل و انتقالات آن‌ها را ممکن می‌سازند. معامله‌گر می‌تواند با انتخاب کیف پولی امن و مطمئن، امنیت سرمایه خود را تضمین کرده و با خیال راحت به معامله بپردازد.

با توجه به تحریم‌های اعمال شده از سوی صرافی‌های خارجی ، بهترین گزینه برای فعالان ایرانی بازار رمز ارز‌ها، ثبت‌نام در سایت‌های مطمئن و ایمن داخلی است که در صورت بروز هر گونه مشکل احتمالی، آن‌ها را در امر نگهداری از دارایی‌هایشان یاری می‌دهند.

یکی از سایت‌های داخلی که می‌توانید در آن، به خرید و فروش اتریوم بپردازید، اکسکوینو است. اکسکوینو یک شرکت ثبت شده دانش‌بنیان بوده که تا امروز، گام‌های بزرگی در جهت تامین امنیت دارایی سرمایه‌گذاران ایرانی برداشته است. این سامانه، کیف پول‌های امن و اختصاصی هر کاربر را توسط یک اپلیکیشن با رابط کاربری آسان در اختیار وی قرار می‌دهد. دارندگان این کیف پول‌ها به راحتی می‌توانند به معامله اتریوم پرداخته و در فضایی امن، سود کسب کنند.

استخراج اتریوم

با توجه به محبوبیت شبکه اتریوم و آینده روشنی که برای اتر پیش‌بینی می‌شود، افراد زیادی خواهان فعالیت به عنوان ماینر این شبکه هستند که با توجه به باز بودن بلاک چین اتریوم، هر فردی می‌تواند در استخراج و تأیید تراکنش‌ها حضور داشته باشد. کافی است سیستم سخت‌افزاری قدرتمندی تهیه کرده و با داشتن کیف پول اتریوم، و پیوستن به استخر مایننیگ، اتر‌های استخراج شده را دریافت کنید. در نظر داشته باشید که عوامل زیادی مانند قیمت اتر، هزینه برق و سخت‌افزار، استهلاک سیستم سخت‌افزاری و … در سودآوری استخراج اتریوم تاثیر خواهند داشت. در نتیجه با علم کافی به این فرایند و پیچیدگی‌های فنی استخراج، دست به ماین اتریوم بزنید.

لازم به ذکر است که با توجه به تغییر مسیر اتریوم ۲٫۰ به سوی مکانیزم اثبات سهام، سیستم پس از راه‌اندازی این به‌روز‌رسانی، به جای اتکا به نیروی برق و عملکرد فیزیکی ماینرها، به اعتبارسنج‌ها (ماینرهای مجازی) و سپرده‌های اتر متکی خواهد بود. لذا می‌توان نتیجه گرفت که احتمالاً اتریوم در آینده‌ای نزدیک، از ماینینگ فاصله خواهد گرفت.

سخن آخر

برنامه‌های غیرمتمرکز و بلاک چین، از انقلاب‌های تاثیر‌گذار عصر ما هستند که می‌توانند صنایع مختلف دستخوش تغییراتی اساسی کنند. همگام با پیشرفت روزافزون علم و  دانش بشر، پذیرش فناوری بلاک چین و رمز ارز‌ها نیز در میان مردم و دولت‌ها رو به افزایش است. اتریوم نیز از پیشتازان این عرصه به شمار می‌آید و با گذر زمان به یکی از پلتفرم‌های کلیدی و محبوب صنعت بلاک چین و رمز ارز تبدیل شده است. با این اوصاف، می‌توان آینده روشنی را برای این شبکه متصور شد.

راهنمای کامل انواع تراکنش‌ها در اکسکوینو

راهنمای کامل انواع تراکنش‌ها در اکسکوینو

راهنمای کامل انواع تراکنش‌ها در اکسکوینو

خرید، فروش و انتقال ارزهای دیجیتال نیز مانند سایر دارایی‌ها با انجام تراکنش صورت می‌پذیرد، با این تفاوت که تراکنش‌های مربوط به ارزهای دیجیتال به صورت کاملا رمز نگاری شده و بر بستر بلاک چین انجام می‌شوند و تفاوت زیادی با سایر تراکنش‌های مالی دارند.

تراکنش‌های رمز نگاری شده که در اصل یک پیام کوتاه متنی هستند، شامل تمام اطلاعاتی می‌باشند که یک فول نود شبکه (یا یک ماینر) برای تایید صحت مالکیت مقدار ارز انتقالی به آن نیازمند است. اگر این پیام کوتاه متنی روی بلاک چین ثبت شود، یعنی تراکنش خرید، فروش یا انتقال مورد نظر با موفقیت انجام شده است. از این رو آشنایی با روند انجام تراکنش‌ها و حالت‌های مختلف آن از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

راهنمای کامل انواع تراکنش‌ها در اکسکوینو
تراکنش‌ها در اکسکوینو

بلاک چین یا همان دفتر کل دیجیتال توزیع شده تغییرات مالکیت هر بیت کوین را ردیابی می‌کند. در حقیقت بلاک چین تمام تراکنش‌هایی که به دفتر کل اضافه می‌شوند را با روشی شبیه به رمز نگاری کلید عمومی و امضاهای دیجیتال مورد بازبینی قرار می‌دهد. مراحل انجام تراکنش بیت کوین شباهت زیادی به ارسال یک پیام به صورت رمز نگاری شده دارد. با ثبت هر تراکنش، صحت انجام آن طی فرایندی به نام اثبات کار (proof of work) بررسی شده و سپس بلاک چین به روز رسانی می‌شود. در این صورت یک تراکنش رسمی و معتبر توسط بلاک چین امضا و ثبت می‌شود.
الگوریتم اصلی اجماع  برای تایید تراکنش‌ها و تولید بلوک‌های جدید در زنجیره بیت کوین الگوریتم اثبات کار نام دارد و استخراج‌کنندگان با استفاده از این الگوریتم با یکدیگر بر سر تکمیل تراکنش‌های شبکه و گرفتن پاداش رقابت می‌کنند.
نمی‌توان منکر شد که روند جابجایی دارایی در شبکه بیت کوین بسیار سریع‌تر و کارآمدتر از سیستم‌های مالی فعلی است، اما مدت زمان لازم برای پردازش تراکنش در شبکه بیت کوین متغیر بوده و بسته به شرایط تغییر می‌کند. مقدار زمان لازم برای تایید تراکنش‌های بیت کوین به تعداد ماینرها بستگی دارد ولی به طور متوسط می‌توان گفت که زمان لازم برای انتقال بیت کوین از یک کیف‌پول الکترونیکی به یک کیف‌پول دیگر حدود ۱۰ دقیقه تخمین زده می‌شود.

بررسی وضعیت تراکنش‌ها در بلاک چین

شما به وسیله ابزار آنلاینی به نام بلاک چین اکسپلورر می‌توانید به بلاک‌ها و تراکنش‌های انجام شده در بلاک چین دسترسی داشته باشید. با استفاده از این ابزار همچنین می‌توانید وضعیت تایید شدن تراکنش‌های انجام شده در بلاک چین را بررسی کنید. برای این منظور می‌توانید با سرچ آدرس گیرنده یا فرستنده بیت کوین در نوار جستجوی این ابزار به معاملات انجام شده و تعداد تاییدیه‌ها دست پیدا کنید.

در حالی که این روش ها به شما امکان می دهد معاملات تکمیل شده را در بلاک چین بیت کوین بررسی کنید، می‌توان از یک فرآیند مشابه برای بررسی اتریوم و توکن های مبتنی بر ERC20 استفاده کرد. در این حالت از اکسپلورر بلاک چین اتریوم استفاده خواهد شد.

بررسی وضعیت تراکنش‌ها در اکسکوینو

حالا که به درک درستی از نحوه انجام و تایید تراکنش‌ها در بلاک چین دست یافتیم، با هم به بررسی حالت‌های مختلف انجام تراکنش و معنی آن‌ها در سامانه دانش بنیان اکسکوینو می‌پردازیم.

راهنمای انجام تراکنش‌ها، بخش تراکنش‌های من

مشخصات  و جریان فرآیند انجام تمامی سفارش‌های شما در بخش  تراکنش‌های من قابل مشاهده و بررسی هستند.

تراکنش‌های منقضی

تراکنش‌های منقضی در حقیقت تراکنش‌هایی هستند که پرداختی آن ها در مدت زمان مقرر تکمیل نمی‌شود.

در صورتی که تراکنش شما منقضی شده ولی در عین حال مقدار پرداختی از موجودی کیف پول شما کسرگردیده است، می‌توانید با ارسال شماره پیگیری تراکنش مربوطه از طریق تیکت، از واحد پشتیبانی درخواست نمایید تراکنش شما  بررسی و پس از تایید صحت پرداخت مجدداً فعال شود.

راهنمای کامل انواع تراکنش‌ها در اکسکوینو
تراکنش‌های منقضی

در صورتی که تراکنش‌ شما به دلیل مغایرت مقدار ارسالی با مقدار سفارش داده شده  منقضی ‌شود، شما بایستی یک سفارش جدید با مقدار درست ارسال شده ایجاد نموده و بدون اینکه پرداخت کنید شماره پیگیری آن را جهت فعالسازی این تراکنش، به جای تراکنش مغایر در تیکت به پشتیبانی اعلام نمایید .

تراکنش‌های در حال بررسی

تراکنش‌هایی هستند که فرآیند آن‌ها به‌ درستی طی شده و در لیست انجام توسط کارشناس مربوطه قرار دارند.

راهنمای کامل انواع تراکنش‌ها در اکسکوینو

با کلیک روی هر تراکنش می‌توانید بخش تاریخچه و سوابق تراکنش را مشاهده نمایید، در صورتی که تراکنش شما مشکلی در روند انجام خود داشته باشد (برای مثال آدرس کیف پول اشتباه باشد) این موارد در این بخش از تراکنش، قابل مشاهده و از طریق تیکت قابل پیگیری و اصلاح است.

انجام شده

تراکنش های تکمیل شده هستند.

راهنمای کامل انواع تراکنش‌ها در اکسکوینو
تراکنش‌های تکمیل شده

در انتظار پرداخت درگاه

حالتی موقتی است برای تراکنش‌هایی که  در حال حاضر منتظر پرداخت از طرف شما هستند، در صورتی که پرداخت در زمان مقتضی انجام شود حالت تراکنش به حالت  در انتظار انجام و در صورتی که زمان به اتمام برسد به حالت منقضی شده در خواهد آمد.

راهنمای کامل انواع تراکنش‌ها در اکسکوینو

در انتظار تایید

تراکنش‌هایی که با کارت‌های ثبت نشده انجام شده‌اند در این وضعیت قرار خواهند گرفت ، در صورتی که کارت بنام شماست ولی در سایت ثبت و تایید نشده است می‌توانید پس از ثبت کارت از طریق ارسال تیکت به پشتیبانی درخواست نمایید. پس از بررسی و تایید مالکیت کارت، تراکنش فعال می‌گردد.  در غیر این صورت اگر کارت متعلق به شخص ثالث است با ارسال شماره کارت همراه با شبا و نام صاحب حساب، از طریق تیکت مبلغ به حساب مربوطه مجدداً برگشت داده خواهد شد.

راهنمای کامل انواع تراکنش‌ها در اکسکوینو
تراکنش‌های در انتظار تایید

قوانین واریز ریالی

طبق قوانین اکسکوینو، واریز های ریالی از طرف ما (به عبارتی درخواست فروش به سایت یا برداشت ریالی از طرف شما) تنها روزی یک مرتبه در روز های کاری و غیر تعطیل  و در طول ساعت اداری  انجام می‌شود. درصورتی که زمان  ثبت سفارش شما پس از واریزهای ریالی در آن روز صورت پذیرد سفارش شما در لیست اولین روز کاری آینده قرار خواهد گرفت.

بیت کوین از آغاز تا امروز

بیت کوین، از آغاز تا امروز

ارز دیجیتال بیت کوین یک پول دیجیتالی و غیر فیزیکی است. بیت‌کوین دقیقاً کارکردی مشابه با پول‌های رایج بین‌المللی دارد اما از آن جا که هیچ حکومت یا دولت مرکزی دخل و تصرفی بر روی این پول دیجیتال نداشته و هیچ قدرتی در دنیا نمی‌تواند با اعمال نفود و ایجاد فشار بیت‌کوین را تحت کنترل خود در آورد، استفاده از این پول در بسیاری از کشورها جهت خرید و فروش و انجام معامله با چالش‌هایی روبرو است. اما به نظر می‌رسد جهان هر روز بیشتر خود را با این پدیده نوظهور مطابقت می‌دهد و آگاهی عمومی درباره آن رو به افزایش است.

بیت کوین یک ارز دیجیتال جهانی است که تحت تاثیر وضعیت یا ثبات مالی هیچ کشوری قرار ندارد. اما به طور کلی هرج و مرج جهانی برای قیمت بیت کوین سودمند است؛ چون این کریپتوکارنسی (cryptocurrency)، غیر سیاسی و به دور از کنترل یا نفوذ دولت خاصی است که باعث می‌شود سرمایه‌گذاران، آن را یک دارایی امن به حساب آورند. به همین ترتیب در حال حاضر شاهد این هستیم که پس از شیوع ویروس کرونا در سراسر جهان سرمایه‌گذاران و حتی دولت‌های زیادی به بیت کوین روی آورده و از آن به عنوان سدی در برابر رکود اقتصادی استفاده می‌کنند.

ساده‌ترین تعریفی که می‌توانیم برای بیت کوین ارائه دهیم این است که بیت کوین هم نوعی پول است. درست مانند طلا و نقره که برای سال‌ها توسط انسان‌ها در تجارت استفاده می‌شدند و بعدها با پیشرفت بشر جای خود را به اسکناس دادند، بیت کوین نیز آمده تا جایگاه اسکناس را از آن‌ها بگیرد.

اما جالب است بدانید که این پول پر‌ادعا بر خلاف رقیب قدرتمند خود، روی هیچ کاغذی چاپ و یا روی هیچ سکه‌ای ضرب نمی‌شود؛ بلکه توسط کامپیوترهای قدرتمندی که توان محاسباتی بالایی برای حل مسائل ریاضی دارند تولید می‌شود. در حقیقت بیت کوین یک شبکه توافقی است که یک سیستم پرداخت جدید و یک نوع پول کاملاً دیجیتال را به وجود آورده و بسیار شبیه پول نقد اینترنتی است.

بیت کوین همان پولی است که می‌توانید در خریدهای اینترنتی و سفارش‌های آنلاین از آن استفاده کنید یا به عنوان یک ابزار ذخیره ارزش در نظر گرفته و روی آن سرمایه‌گذاری کنید. اما با این وجود، نمی‌توان منکر این موضوع شد که بیت کوین نوعی پول و وسیله‌ای برای تجارت بر بستر اینترنت است که شباهت زیادی به حواله‌ها و تراکنش‌های بانکی دارد. البته این موضوع را در نظر داشته باشید که این ارز دیجیتال برای اینکه بتواند جای اسکناس‌ها را بگیرد باید برخی ویژگی‌های آن‌ها از جمله دسترسی آسان را هم داشته باشد که به نظر می‌رسد با گذشت زمان، مشکلاتی از این دست نیز رفع خواهند شد. برای آشنایی با جزئیات بیت کوین و روش کار با این پول خارق‌العاده، تا پایان این مقاله همراه ما باشید.

بیت کوین چیست؟

همان طور که اشاره شد، بیت کوین (Bitcoin) با نماد اختصاصی BTC ، اولین رمز ارز یا پول رمزنگاری شده در دنیا است که به صورت کاملاً دیجیتالی استفاده و توزیع می‌شود. رمز ارزها، در حقیقت ارزهایی هستند که به کمک رایانه‌های بسیار قدرتمند و از طریق محاسبات پیچیده ریاضی به همراه صرف مقدار زیادی انرژی، کد‌گذاری شده و در عملی به نام استخراج تولید می‌شوند. جالب است بدانید که شبکه رمز ارزها به صورت کاملاً غیر متمرکز و همتا به همتا اداره می‌شوند و هیچ نهاد یا شخصی آن‌ها را کنترل نمی‌کند، اما میلیون‌ها کاربری که در سراسر دنیا به ‌عنوان توسعه دهنده شبکه بیت‌کوین فعالیت می‌کنند، بر درستی و صحت فرآیند تولید بیت کوین‌ها نظارت دارند.

بیت کوین، از آغاز تا امروز
بیت کوین چیست

بر خلاف ارز فیات که بر حسب صلاح دید مقامات دولتی و سیاست‌های مالی هر کشور چاپ و در اختیار شهروندان قرار می‌گیرد، منابع ارز دیجیتال بیت کوین محدود بوده و تنها ۲۱ میلیون واحد از این رمز ارز در جهان وجود خواهد داشت. این تعداد در فرایندی به نام استخراج یا ماینینگ توسط کاربرانی که ماینر نامیده شده و در توسعه شبکه نقش مهمی به عهده دارند تولید می‎شوند. برخی معتقدند سیستم فعلی مالی و پولی دنیا که اساس تبادلات مالی را تشکیل می‌دهد، یک اشتباه بوده و ناشی از ضعف و عدم وجود تکنولوژی‌های دیجیتال است. بیت کوین آینده پول است و پول آینده، بیت کوین یا چیزی شبیه به آن خواهد بود.

در دنیای امروزی، توجه به لزوم مبادلات خارج از مرزهای جغرافیایی و دسترسی به یک اقتصاد آزاد جهانی، توجه بسیاری از افراد را به خود جلب کرده و این همان چیزی است که خالق ناشناس  بیت کوین، ساتوشی ناکاموتو (Satoshi Nakamoto)، با ابداع این ارز دیجیتال به دنیای فناوری هدیه کرد. بر خلاف پول‌های امروزی، بیت کوین در کنترل هیچ فرد، گروه یا سازمان خاصی نیست و تمام افرادی که در شبکه این ارز دیجیتال حضور دارند قوانین شبکه را پذیرفته‌اند. این قوانین که به صورت کدهای برنامه نویسی است در اینترنت برای همه قابل مشاهده است.

خلق بیت کوین چگونه شکل گرفت و سازنده آن کیست؟

داستان خلق بیت کوین به سال ۲۰۰۸ و زمانی که یک ایمیل از سمت فردی ناشناس به نام ساتوشی ناکاموتو به آدام بک (Adam Back)، یکی از افراد فعال در حوزه رمزنگاری فرستاده شد، بازمی‌گردد. ناکاموتو در این ایمیل ایده‌ای برای توسعه یک ارز مجازی جدید ارائه داده بود. البته در آن زمان این اولین باری نبود که آدام بک با ایده ارائه یک ارز رمزنگاری شده که صرفاً در کامپیوترها وجود داشته باشند روبه‌رو می‌شد. به دلیل اینکه اکثر افرادی که در لیست ایمیل سایفر پانک‌ها حاضر بودند، چنین ایده‌ای در سر داشتند. این ایده که در آن زمان آزمایش یا اثبات نشده بود همان چیزی بود که بیت کوین نامیده شد و سه سال بعد زمانی که دیگر نامی از ساتوشی ناکاموتو در فضای وب نبود، ارزش کل بیت کوین‌های موجود در بازار به بیش از ۵۴٫۵ میلیون دلار رسیده اما هویت ساتوشی همچنان ناشناخته باقی مانده بود. پس از اینکه ناکاموتو برنامه متن باز خود را نوشت، این برنامه بارها و بارها بازنویسی شد به طوری که در حال حاضر به سختی می‌توان گفت وی نویسنده کل این نرم‌افزار است ولی می‌توان برآورد کرد که یک سوم کدهای رایانه‌ای بیت کوین که در حال حاضر استفاده می‌شوند، توسط ساتوشی ناکاموتو نوشته شده است.

در حالی که احتمال می‌رفت ارز دیجیتال بیت کوین در روزهای اول پیدایش خود در گمنامی از بین رود، این ارز دیجیتال جایگاه خود را پیدا کرده و درست مانند تمام چیزهایی که بر بستر اینترنت شکل گرفته‌اند، متعلق به همه است و هیچ فردی نمی‌تواند خود را مالک آن بداند. پروژه‌هایی از این دست، در ابتدا ایده‌های شکاکانه‌ای هستند که بعدها به عنوان یک شاهکار از آن‌ها یاد می‌شود.

تا کنون تلاش‌های زیادی برای پیدا کردن ساتوشی صورت گرفته که هیچ کدام از آن‌ها نتیجه نداده است ولی برخی معتقدند با توجه به شواهد موجود، ناکاموتو باید یک نفر از این سه فرد به نام‌های نیل کینگ (Neal King)، ولادیمیر اوکسمن (Vladimir Oksman) یا چارلز بری (Charles Bry) باشد، به این دلیل که نام این افراد فعال در حوزه رمزنگاری درست سه روز قبل از اینکه ساتوشی ناکاموتو دامنه «Bitcoin.com» را ثبت کند، در یک اپلیکیشن رمزنگاری شده دیده شده است.

بیت کوین از آغاز تا امروز
ساتوشی ناکاموتو

اما ساتوشی پس از فرستادن ایمیل به آدام بک و دریافت نکردن پاسخ از وی ناامید نشد و ایده خود را دوباره از طریق ایمیل به افرادی که در حوزه رمزنگاری فعالیت می‌کردند، فرستاد. وی همچنین این ایده جذاب را روی وبسایت «P2FUNDATION» که در حوزه فناوری‌های همتا به همتا فعالیت می‌کرد، قرار داد. در این میان تنها شخصی که به ارزش این پروژه پی برد، کسی نبود به جز هال فینی (Hal Finney). وی در سال ۲۰۰۹  برای اولین بار یک بیت کوین از ساتوشی ناکاموتو دریافت کرد. همچنین دو نفر دیگر به نام گوین اندرسون (Gavin Andersen) و مارتی مالمی (Martti Malmi) جذب ایده این ارز دیجیتال شده و به ناکاموتو در ایجاد یک وبسایت و توسعه و بهبود کد بیت کوین کمک کردند. واژه رمز ارز یا کریپتو کارنسی برای اولین بار توسط آن‌ها برای توصیف این ارز مجازی که با فناوری رمزنگاری شده نوشته شده بود استفاده شد. در پاییز سال ۲۰۰۹ انجمنی از آزادی‌خواهان و برنامه‌نویسانی تشکیل شد که رویاهای عجیب و غریبی برای ساختن ارزی غیر متمرکز که واقعاً بتواند کار کند داشتند. توسعه‌دهندگان روی ایده اولیه کار کرده و آن را گسترش دادند. هر چه افراد بیشتری اقدام به دانلود نرم‌افزار و استخراج این ارز دیجیتال می‌کردند؛ بیت کوین استوارتر از قبل ظاهر می‌شد. اگرچه در این هنگام بیت کوین از نظر فنی خوب به نظر می‌رسید ولی با برخی کمبودها نیز مواجه بود. برای مثال در آغاز سال ۲۰۱۰، هنوز روش مناسبی برای خرید بیت کوین وجود نداشت.

در جولای سال ۲۰۱۰  مقاله‌ای در مورد بیت کوین در وبسایت اسلش‌دات (slashdot) منتشر شد که همین امر سبب رشد هفت برابری دانلود برنامه بیت کوین شد. در آن زمان با این که علاقه عمومی به این ارز دیجیتال رو به افزایش بود ولی هنوز راهی برای این که همه علاقه‌مندان بتوانند این ارز دیجیتال را داشته باشند وجود نداشت. تا این که در آوریل سال ۲۰۱۰ یکی از افراد علاقه‌مند به بیت کوین به نام لازلو هانیک (Laszlo Haneycz) برای پرداخت پول دو عدد پیتزا ۱۰ هزار بیت کوین استخراج‌شده خود را خرج کرد.

هنگامی که تنها چند کامپیوتر در شبکه وجود داشت، گرفتن پاداش بیت کوین در ازای استخراج آن کار مشکلی نبود ولی رفته رفته حل کردن بلوک‌ها و دست یافتن به پاداش استخراج ‌آن‌ها سخت و سخت‌تر شد. به طوری که برای یک کامپیوتر شخصی، اتصال به شبکه و شانس برنده شدن یک بلوک، به برنده شدن در لاتاری بی‌شباهت نبود. در آن زمان بیت کوین بهای چندانی نداشت و معاملات آن به وسیله ایمیل در انجمن‌های اینترنتی شکل می‌گرفت. در همین حال جد مک‌کلاب (Jed McCaleb) که یکی از علاقه‌مندان بیت کوین بود، با استفاده از دامین یک وبسایت قدیمی موفق شد یک صرافی بیت کوین با نام مت گاکس (MT.Gox) به دنیا معرفی کند که در آن هر کسی بر اساس نرخ بازار و با استفاده از دلار آمریکا می‌توانست خرید و فروش بیت کوین را انجام دهد.

مک‌کلاب درتاریخ ۶ مارس ۲۰۱۱ این صرافی را به مارک کارپلس (Mark Karpelés) در ژاپن فروخت و پس از آن، این صرافی در عرض سه سال بیشترین حجم مبادلات بیت کوین را به خود اختصاص داد. قیمت این ارز دیجیتال از این تاریخ به بعد با شیب ملایمی روند صعودی خود را تجربه کرد تا اینکه در ۹ فوریه ۲۰۱۱ به ۱ دلار رسید. در همین حین، عوامل متعددی بر قیمت این ارز دیجیتال تاثیر گذاشتند تا اینکه امروز (مرداد ۱۳۹۹) قیمت هر سکه از این رمز ارز قدرتمند به بیش از ۱۰,۰۰۰ دلار رسیده است.

پشتوانه بیت کوین

با نگاهی به تاریخچه پیدایش پول متوجه می‌شویم که تا تاریخ ۱۵ آگوست سال ۱۹۷۱ پشتوانه بیشتر ارزها، فلزات ارزشمندی مثل طلا و نقره بودند که قبل از اختراع پول کاغذی نقش پول را داشته و به صورت مستقیم معامله می‌‌شدند. اما پس از جنگ جهانی دوم، بیشتر کشورهای جهان به واسطه قرارداد «Breeton Wood » طلا را پشتوانه ارز خود قرار دادند.

این قرارداد که در قالب توافقنامه، ۴۰ سال به طول انجامید؛ موفق شد تا حدودی ارزش از دست رفته پول کشورهای در جریان جنگ جهانی را باز گرداند. اما مدتی بعد نشانه‌های ناکارآمدی این قرارداد هم خود را نشان داد و گسل‌های اقتصادی متعددی ایجاد شد. در همین حال استفاده از ارز فیات بدون پشتوانه در کشورهای مختلف جهان آغاز شد. بیت کوین هم درست مانند دلار و یورو امروزی می‌تواند نوعی ارز فیات محسوب شود چرا که قادر است مانند آن‌ها در بازار گردش کرده و ارزش خود را بر مبنای میزان عرضه و تقاضا تعیین کند. بنابراین می‌توان گفت که ارز فیات یک ارز شناور و بی پشتوانه است که ارزش خود را صرفاً از اعتبار دولتی می‌گیرد که آن را چاپ و توزیع می‌کند. اما بیت کوین دارای خصوصیاتی است که می‌تواند به صورت بالقوه ایرادات این ارزهای فیات را پوشش دهد.

در حقیقت ارزش بیت کوین توسط فرد یا گروه خاصی تعیین نمی‌شود. همان طور که قیمت طلا در بازارهای جهانی بر اساس عرضه و تقاضا مشخص می‌شود، قیمت بیت کوین نیز در صرافی‌ها و کارگزاری‌ها بر اساس دو عامل اصلی عرضه و تقاضا مشخص می‌شود. در صورتی که قدرت عرضه در بازار بیشتر از تقاضا باشد، قیمت‌ها حرکت نزولی خود را تا زمان برابری میزان تقاضا و عرضه ادامه خواهند داد.

مزایا و معایب بیت کوین

شاید مهم‌ترین و بارزترین تفاوت بیت کوین با سایر ارزهای فیات، ویژگی غیر متمرکز بودن آن باشد. ارزهای فیات رایج، توسط یک سیستم متمرکز مدیریت می‌شوند و دولت‌ها کنترل مستقیم روی آن‌ها دارند که آثار زیان‌بار چنین کنترلی از قبیل تورم‌ و بی‌ارزش شدن پول، بر کسی پوشیده نیست. بانک‌ها به واسطه همین سیستم متمرکز می‌توانند بدون اطلاع شما حسابتان را ببندند و این دقیقاً همان چیزی است که بیت کوین را با سایر ارزهای فیات متمایز می‌سازد. مبادلات بیت کوین و یا حتی پس‌انداز آن کاملاً مستقل از هر گونه نهاد واسطه و به صورت همتا به همتا شکل می‌گیرد. شبکه این ارز رمز نگاری شده غیر متمرکز بوده و تمام کاربرانی که از گوشه و کنار دنیا به شبکه متصل می‌شوند توانایی کنترل آن را به صورت اشتراکی و جمعی خواهند داشت. در چنین فضای متن باز و غیر متمرکزی که هر شخصی می‌تواند به کد منبع شبکه آن دسترسی داشته باشد، هیچ پنهان کاری وجود نخواهد داشت و هر توسعه‌دهنده‌ای می‌تواند به دقت نحوه کار آن را مورد مطالعه قرار دهد.

ارز دیجیتال بیت کوین اعتماد جلب شده از سمت مردم را مدیون جو کاملاً شفاف، قانونمند و خودکار خود است که تحت نظارت میلیون‌ها کاربر اداره می‌شود. این ارز دیجیتال می‌تواند بدون هرگونه واسط، مقام رسمی، اقتصاددان و قانونگذاری کار کند.

از طرفی می‌توان گفت بیت کوین بازترین سامانه مالی شناخته شده تا به امروز است و بازار آن تعطیلی ندارد. معاملات این رمز ارز به صورت شبانه‌روزی طی ۷ روز هفته و در هر نقطه از جهان  انجام می‌گیرد. حتی هنگامی که سیستم‌های بانکی جهانی هم بسته باشند، معاملات بیت کوین بدون کوچک‌ترین مشکلی انجام می‌شوند.

بیت کوین از آغاز تا امروز
مزایا بیت کوین

هویت اشخاص در تراکنش‌های بیت کوین ناشناس باقی می‌ماند و افرادی که قصد انتقال یا دریافت این ارز دیجیتال را داشته باشند تنها با در دست داشتن آدرس کیف پول طرف مقابل می‌توانند تراکنش‌های خود را به ثبت برسانند. بیت کوین مفهوم جدیدی از پول برنامه‌نویسی بوده که به واسطه آن، بستر مناسبی برای نوآوری‌های مالی دیگری مثل قراردادهای هوشمند فراهم شده است.

بدیهی است که افزایش سرعت تبادلات مالی، زمینه را برای رشد تکنولوژی در تمام حوزه‌ها فراهم خواهد کرد و بیت کوین بر خلاف سیستم‌های مالی بین‌المللی کنونی، این توانایی را دارد که پرداخت‌ها، تبادلات، تراکنش‌ها و انتقالات را بلافاصله پس از درخواست و با هزینه بسیار پایین‌تر انجام دهد.

تعداد کل بیت کوین‌های قابل استخراج در دنیا ۲۱ میلیون واحد است. به خاطر تکنیک‌های رمزنگاری استفاده شده در بیت کوین، این سکه غیر قابل جعل بوده و چیزی به نام بیت کوین تقلبی وجود ندارد.

اما در کنار مزایای بسیار زیاد بیت کوین در این قسمت به شناخته شده‌ترین ویژگی‌های بد و نقاط ضعف این ارز دیجیتال هم اشاره می‌کنیم:

نبود قوانین نظارتی کارآمد، عدم دسترسی آفلاین به دارایی‌ها،  وابستگی سرعت تراکنش‌ها و کارمزد شبکه به بهره وری استخراج و تراکم شبکه، تعداد کم و صد البته رو به افزایش فروشگاه‌هایی که بیت کوین را می‌پذیرند و برگشت‌ناپذیری تراکنش‌های بیت کوین از جمله نقاط ضعف این ارز دیجیتال هستند.

چرا بیت کوین؟

در دنیای امروز با توجه به لزوم مبادلات خارج از مرزهای جغرافیایی و پیوستن به اقتصاد آزاد جهانی، غیرمتمرکز بودن ارز بیت کوین و امکان اجرای آن روی پایگاه داده بلاک چین که قابل کنترل و اعمال نفوذ توسط مقام و قدرت بخصوصی نیست به یکی از جذابیت‌های این ارز رمز نگاری شده تبدیل شده است. ویژگی‌هایی مثل کمیابی، بخش‌پذیری، انتقال پذیری، پایداری، کاربردی و غیر قابل جعل بودن بیت کوین سبب شده است این ارز دیجیتال با وجود گذشت بیش از ۱۰ سال از آغاز پیدایش خود همچنان بزرگ‌ترین و ارزشمندترین ارز رمز نگاری شده دنیا باشد.

کیف پول بیت کوین یا ولت WALLET چیست؟

از آنجایی که فرایند تولید بیت کوین تفاوت بسیار زیادی با ارزهای رایج سنتی دارد، طبیعتا برای نگهداری آن نیز به روش‌های دیجیتال نیاز خواهیم داشت. حقیقت این است که بیت کوین‌ها در آدرس الکترونیکی یکتایی که “کیف پول” نام دارد ذخیره می‌شوند و یک کیف پول نرم‌افزاری است که کلیدهای عمومی و خصوصی مرتبط با بلاک چین را در خود نگه می‌دارد. از این کلیدها برای ارسال و دریافت داده‌های دیجیتالی در بلاک چین و ردیابی مانده ‌حساب ارزهای دیجیتالی استفاده می‌شود. هر فردی که قصد دارد از بیت کوین یا هر ازر دیجیتال دیگر استفاده کند، به یک کیف پول دیجیتال نیاز خواهد داشت. سامانه اکسکوینو از جمله سامانه‌هایی است که با ارائه خدمات مربوط به کیف پول به کاربران خود آن‌ها را در نگهداری ارزهای دیجیتال یاری می‌کند.

کیف پول بیت کوین از آغاز تا امروز
کیف پول بیت کوین

توصیه می‌شود در شرایط کنونی که کشور ایران از جانب بسیاری از کشورهای دنیا در معرض خطر تحریم قرار دارد، با توجه به امکان بلوکه شدن حساب‌های کاربری ایرانیان و یا احتمال اتخاذ هرگونه سیاستی در خصوص محدود کردن کاربران ایرانی در سایت ها و صرافی های خارجی، توصیه می‌شود کاربران ایرانی حتی الامکان ارزهای دیجیتال خود را در کیف پول های شناخته شده و امن داخلی مانند کیف پول امن اکسکوینو نگه داری نمایند.

اما گذشته از انتخاب کیف پول داخلی یا خارجی لازم است بدانید که به صورت کلی کیف پول‌های مخصوص نگه داری ارزهای دیجیتال انواع مختلفی دارند که می‌توان آن‌ها را در سه دسته نرم‌افزاری، سخت‌افزاری و کاغذی جای داد.

استخراج بیت کوین چیست و ماینر کیست؟

تعریف کلی برای این موضوع این است که به فرایند تولید بیت‌کوین و همچنین پردازش تراکنش‌های این رمز ارز، استخراج یا ماینینگ (Mininig) گفته می‌شود. همانطور که قبلا اشاره کردیم بیت‌کوین یک ارز دیجیتال است و انتشار آن به عهده یک سازمان، شرکت یا دولت خاص نیست. شبکه بیت‌کوین غیرمتمرکز است و هزاران کامپیوتر و دستگاه استخراج در سراسر جهان، وظیفه پردازش تراکنش‌ها و تولید بیت‌کوین‌های جدید را بر عهده دارند. هنگامی که فردی قصد ارسال بیت کوین به آدرس کیف پول شخص دیگری را داشته باشد، تراکنش انجام شده وی باید توسط شخصی تایید شده و تغییرات لازم در شبکه صورت بگیرد.

همین موقع استخراج کنندگان وارد میدان شده و توسط دستگاه‌های قدرتمند خود صحت این تراکنش‌ها را بررسی کرده، آن‌ها را تایید می‌کنند و موجودی کیف پول‌ها را در بلاک چین به روز رسانی می‌کنند. این عمل استخراج کنندگان به بالا بردن امنیت شبکه کمک می‌کند و در قبال این کار خود بخشی از کارمزد مربوط به انجام تراکنش‌ها را به عنوان دستمزد دریافت می‌کنند. از طرفی ماینرها با استخراج هر بلاک از شبکه بیت کوین مقداری از این ارز دیجیتال را به عنوان پاداش دریافت می‌کنند. لازم به ذکر است که این پاداش هر ۴ سال یکبار طی فرایندی که هاوینگ نام دارد نصف شده و در حال حاضر(مرداد ماه ۱۳۹۹) برابر با ۶٫۲۵ واحد بیت کوین است.

جالب است بدانید که طبق آخرین تحقیقات، چین نبض ۵۰ درصد از صنعت استخراج بیت کوین را در دست دارد و آمریکا و ایران نیز هر یک با در اختیار داشتن به ‌ترتیب ۱۴ و ۸ درصد از توان پردازشی صنعت استخراج در رده‌های دوم و سوم قرار دارند.

بلاک بیت کوین چیست ؟

هر تراکنش بیت کوین دارای یک فایل کم حجم حاوی اطلاعات مربوط به آن تراکنش است. ساتوشی ناکاموتو هر بلاک بیت کوین را طوری طراحی کرده است که به طور متوسط گنجایش ذخیره ۱ مگا بایت اطلاعات را داشته باشد. این اطلاعات که مربوط به جزئیات تراکنش‌های اخیر است دائما در بلاک بیت کوین ثبت می‌شود. برای درک بهتر این موضوع می‌توانیم هر بلاک بیت کوین را به صفحه‌ای از یک دفتر کل تشبیه کرد که مجموع این بلاک‌ها در کنار هم زنجیره‌ای تشکیل داده و شبکه بیت کوین را می‌سازند.

از آنجایی که تراکنش‌های موجود در بلاک‌ها قبل از آنکه به عنوان بلاک جدید به بلاک چین بیت کوین اضافه شوند توسط ماینرها تایید می‌شوند، هر چه اندازه بلاک بزرگ‌تر شود به توان محاسباتی بیشتری نیاز داشته و استخراج آن‌ نیز بیشتر طول خواهد کشید. لازم به ذکر است بلاک‌هایی که شامل تعداد تراکنش‌های بیش از حجم خود می‌باشند توسط شبکه تایید نخواهد شد.

بلاک چین چیست؟

امروزه ما برای انجام تراکنش‌های مالی خود از واسطه‌هایی مثل بانک استفاده می‌کنیم. اما به لطف تکنولوژی بلاک چین می‌توانیم بدون نیاز به افراد یا نهاد واسطه تراکنش‌های مالی خود را به صورت همتا به همتا انجام داده و به صورت مستقیم با فروشنده یا خریداران در ارتباط باشیم. بلاک چین ها که “دفتر کل توزیع شده” نام گرفته‌اند، از شفافیت فوق‌العاده‌ای برخوردار بوده و با جزئیات کامل در اختیار اعضای شبکه قرار می‌گیرند. این شبکه در واقع زنجیره‌ای از رایانه‌هایی است که درستی تراکنش‌های صورت گرفته بین شما و طرف مقابل‌تان را تایید کرده و سپس آن را به بلاک چین اضافه می‌کنند.

پس فناوری بلاکچین را می‌توان دیتابیسی دانست که نه توسط یک واحد مرکزی، بلکه از طریق جمعی از کاربران کنترل می‌شود. تمامی اطلاعات و داده هایی که در این سامانه وجود دارد رمزگذاری شده و امکان اعمال تغییرات یا حذف آنها وجود ندارد. رمزنگاری استفاده شده در بلاک چین امنیت تبادلات آن را تامین می‌کند و همین امر سبب شده تا این تکنولوژی در صنعت‌های مختلف استفاده شود. البته معروف‌ترین کاربرد شبکه بلاک چین مخصوص ارز دیجیتال بیت کوین است ولی پرونده‌های سلامت، اطلاعات مالی، معاملات تجاری، قراردادها و غیره می‌توانند به صورت دائمی و غیرقابل تغییر در سیستم بلاک چین ثبت شوند. ما در این تکنولوژی به معنای واقعی کلمه می‌توانیم یک نظام دموکرات را مشاهده کنیم. سه ویژگی اصلی عدم تمرکز، شفافیت و تغییر ناپذیری از عواملی هستند که موجب شده فناوری بلاک چین با استقبال گسترده روبرو شود.

بیت کوین از آغاز تا امروز
بلاک چین

همانطور که اشاره کردیم این شبکه از زنجیره‌ای از رایانه‌هایی تشکیل شده است که درستی تراکنش‌های صورت گرفته بین شما و طرف مقابل‌تان را تایید کرده و سپس آن را به بلاک چین اضافه می‌کنند.

اطلاعات موجود در هر بلاک از بلاک چین شامل سه بخش است که در بخش اول اطلاعات مربوط به تراکنش های شما از جمله مقدار، تاریخ و زمان انجام تراکنش قرار دارد و بخش دوم اطلاعات شرکت‌کنندگان در معاملات که با “امضای دیجیتال” مشخص می‌شود را در بر دارد.  لازم به ذکر است که هر بلاک بیت کوین دارای شناسه منحصر به فردی است که هش (Hash) نامیده می‌شود و ما توسط این هش می‌توانیم آن را از سایر بلاک‌ها تشخیص دهیم.

چرا بلاک چین اهمیت دارد؟

فناوری بلاک چین و کاربردهایش بی نظیر و نامحدود است و تقریبا می‌تواند در هر چیزی که تراکنش پذیر باشد از جمله نقل و انتقال پول، کالا یا املاک کاربرد داشته باشد. بلاک چین بزرگترین مانع کلاهبردارن است، زیرا هر نوع معامله صورت گرفته با تمام جزییات آن در دفتر کل ثبت شده و همه طرفین معامله می‌توانند به این جزییات دسترسی داشته باشند.

خطرات نگهداری بیت کوین در صرافی‌های خارجی

قطعا یک صرافی معتبر، اولین گزینه‌ای است که می‌تواند در خرید بیت کوین به شما کمک کند و با توجه به تحریم حساب کاربری ایرانیان و عدم دسترسی آن‌ها به دارایی‌هایشان در کیف پول برخی صرافی‌های خارجی، بهترین انتخاب یک صرافی مطمئن و امن داخلی برای خرید و فروش و سرمایه‌گذاری در ارزهای دیجیتال است. با استفاده از خدمات صرافی‌های آنلاین ارز دیجیتال از جمله اکسکوینو شما می‌توانید به راحتی با ثبت نام و ورود به پلتفرمی امن با رابط کاربری آسان نسبت به خرید ارزهای دیجیتال با ارز رایج کشور و از طریق کارت‌های بانکی خود اقدام نمایید.

تراکنش های ناشناس در شبکه بیت کوین

تا به اینجای کار حدوداً متوجه شدیم که بیت کوین چیست ؟ استخراج آن چگونه است؟ خالق این رمزارز کیست؟ ارزش بیت کوین از کجا نشات می‌گیرد و یا عملکرد آن به چه صورت است؟ پس اگر قصد خرید این ارز دیجیتال را داشته باشیم باید چه کاری انجام دهیم؟ نگران نباشید، تنها کاری که باید انجام دهید این است که تا پایان این مقاله همراه ما باشید!

از چه روش هایی می‌توان بیت کوین تهیه کرد؟

اگر شما هم در سایت‌های مختلف خبر مربوط به دریافت بیت کوین رایگان را شنیده‌اید باید بگوییم که پنیر مجانی فقط در تله موش پیدا می‌شود! متاسفانه هیچ راهی برای دریافت رایگان بیت کوین پیش روی شما قرار ندارد و تنها به سه روش می‌توانید آنچه طلای دیجیتال خوانده می‌شود را در کیف پول خود داشته باشید. اولین روش، دریافت آن‌ها در ازای ارائه کالا یا خدمات است. مانند هر کالای دیگری، یکی دیگر از روش های دریافت رمز ارزها، دریافت آن‌ها در ازای انجام یک کار، در ازای یک کالای دیگر یا شکل دیگری از دارایی است.  اما در شبکه ارزهای رمز نگاری شده، استخراج تنها روش به دست آوردن آن‌ها است. ماینرها یا استخراج‌کنندگان به وسیله سخت افزارهای قدرتمندی که در اختیار دارند می‌توانند رمز ارزهایی که استخراج کرده‌اند را خرج کرده یا به دیگران بفروشند که امروزه با وجود قوانین سفت و سخت درباره استخراج و با توجه به افزایش نرخ هش شبکه، استخراج ارزهای دیجیتال کار ساده ای نیست. بنابراین راحت‌ترین روش برای به دست آوردن رمز ارزها چیزی نیست جز خرید آن از سامانه‌های مطمئن و امنی مانند اکسکوینو.

بیت کوین از آغاز تا امروز
خرید بیت کوین

آیا بیت کوین قانونی است؟

در حال حاضر دولت‌های مختلفی از جمله کشور عزیزمان قانون مشخصی درباره ارزهای دیجیتال اتخاذ نکرده‌‌اند. اما این مسئله بدین معنا نیست که این پول دیجیتال غیرقانونی است و استفاده یا خرید و فروش آن جرم تلقی می‌شود. هم اکنون در بسیاری از کشورهای دنیا از جمله ایالات متحده، ژاپن، مالزی و کره جنوبی صرافی‌های آنلاین ارزهای دیجیتال به صورت قانونی و رسمی در حال  فعالیت هستند.

برای مثال دستگاه قضایی چین قانون مشخصی درباره ارزهای دیجیتال وضع نکرده ولی از نظر اجرایی شهروندان این کشور می‌توانند از آن استفاده کنند. اما با رشد روز افزون صرافی‌های سراسر جهان، صنعت ماینینگ و کسب و کارهای مرتبط مطمئنا در آینده قوانین جامعی برای این حوزه تعیین خواهد شد.

علاوه بر این بیت کوین در واشنگتن به عنوان نوعی پول به رسمیت شناخته شد.  شهروندان واشنگتن که پیش از این قادر بودند توسط این ارز دیجیتال هزینه خرید کالا و دریافت خدمات را از هر کجای دنیا، بلافاصله و بی‌معطلی و بدون نیاز به هیچ بانک، صرافی یا سیستم پرداخت واسطه پرداخت کنند، از این پس از بیت کوین به عنوان پول رسمی استفاده خواهند کرد.

آیا امکان ممنوع شدن بیت کوین توسط دولت‌ها وجود دارد؟

ارز دیجیتال بیت کوین با حذف نهادهای واسطه مالی و فراهم کردن امکان انجام تبادلات مالی همتا به همتا در نقطه مقابل بانک‌ها و واسطه‌های مالی که بزرگ‌ترین پشتیبان آن‌ها دولت می‌باشد قرار گرفته است. طبیعی است که دولت‌ها با مانع‌تراشی در مراحل مختلفی از استخراج یا خرید و فروش آن می‌توانند مشکلاتی برای استفاده از بیت کوین پیش روی کاربران قرار دهند ولی در نهایت از قدرت کافی برای ایستادگی در برابر این پدیده نوظهور برخوردار نخواهند بود.

هیچ سازمان یا دولتی قادر به کنترل تراکنش‌های انجام شده داخل شبکه این ارز دیجیتال نخواهد بود. با افزایش قابلیت کاربردی بیت کوین و عدم نیاز به تبدیل آن به پول نقد، جلوگیری از استفاده از بیت کوین و ممنوعیت آن توسط دولت‌ها دیگر معنایی نخواهد داشت. در این صورت دولت‌ها تنها قادر خواهند بود تراکنش‌های انجام شده افراد را نظارت و کنترل کنند. بیت کوین مربوط به آینده و پولی از جنس آینده است که انقلابی نوین در سیستم‌های مالی ایجاد کرده و کنترل آن توسط هر سازمان دیگری مشکل به نظر می‌رسد.

آیا احتمال نابودی کامل بیت کوین وجود دارد؟

باید بگوییم که تا کنون بیش از صد بار اخبار مربوط به مرگ بیت کوین به گوش ما رسیده است که پس از آن حتی شاهد عملکرد بهتر این ارز دیجیتال نسبت به گذشته بوده‌ایم. جالب است بدانید که این رمز ارز تا زمانی که حتی یک نفر هم در شبکه‌اش باقی مانده و به استخراج ادامه دهد، زنده خواهد ماند. برای نابودی کامل بیت کوین ابتدا باید تمامی ارتباطات اینترنتی جهان از کار بیفتد که این موضوع در حال حاضر بعید به نظر می‌رسد. حتی پس از یک خاموشی عظیم جهانی نیز به محض اتصال دوباره نودها بیت کوین کار خود را از سر خواهد گرفت. با وجود تعداد بسیار زیادی از توسعه‌دهندگان و برنامه‌نویسانی که می‌توانند آزادانه کدها و بروزرسانی‌ها را مشاهده کنند، احتمال وجود یک اشکال نرم‌افزاری بزرگ در یکی از بروزرسانی‌های بیت کوین نیز بعید می‌رسد و تمام آپدیت‌های نرم افزار این رمز ارز بسیار محافظه‌کارانه و پس از اجرای آزمایش‌های متعدد انجام می‌شود.

اما  احتمال حمله ۵۱ درصدی تنها موردی است که می‌تواند اعتبار بیت کوین را زیر سوال برده و سبب کاهش قیمت قابل توجه این ارز دیجیتال شود. ولی با توجه به هزینه بسیار بالای چنین حمله‌ای ماینرها دلیلی برای از بین بردن فعالیت اقتصادی خود ندارند.

تراکنش‌ها چگونه کار می‌کنند؟

تراکنش‌ها پس از معتبر شناخته شدن از جانب نودها، در فضایی به نام ممپول (Mempool) منتظر گرفتن تاییدیه از سمت ماینرها باقی می‌مانند. در این مرحله ماینرها در رقابتی که استخراج نام دارد و ملزم به مصرف انرژی و صرف توان پردازشی است، مشغول حل کردن معمای ریاضی بلاک می‌شوند. این معمای ریاضی از کنار هم گذاشتن تراکنش‌ها و عبور آن‌ها از فرایند‌های رمزنگاری به نام توابع هش، به وجود می‌آید. حل کردن این معماها کار دشواری است که با سخت‌افزارهای کامپیوتری انجام می‌شود. یافتن پاسخ این مسائل ریاضی در نهایت به تایید شدن تراکنش‌های قرار گرفته در آن بلاک منجر می‌شود. پس از اینکه ماینرها به این معمای ریاضی دست پیدا کردند، بلاک مورد نظر با یک ترتیب زمانی مشخص در کنار سایر بلاک‌هایی که قبلا حل شده‌اند، قرار گرفته و با تشکیل زنجیره‌ای به هم پیوسته از بلاک‌ها، بلاک چین را شکل می‌دهند.

بیت کوین از آغاز تا امروز
تراکنش‌های بیت کوین

برای انتقال بیت کوین به چقدر زمان نیاز داریم؟

بسته به میزان شلوغی و ترافیک تراکنش های ارسال شده در بلاک چین شبکه  و کارمزد تعیین شده برای  تراکنش، انجام و تایید یک تراکنش انتقال بیت کوین ممکن است به یک ساعت یا حتی یک روز زمان احتیاج داشته باشد.کارمزد پرداخت شده توسط شما به شبکه سبب خواهد شد که ماینرها تراکنش شما را سریع‌تر انتخاب و تایید کنند. در نتیجه تراکنش شما سریع‌تر ثبت شده و مقدار ارز مورد نظر شما زودتر انتقال خواهد یافت.

کارمزد تراکنش بیت‌کوین

همانطور که گفتیم، مقدار کارمزد تعیین شده توسط ارسال کننده بیت کوین مشخص‌کننده اولویت‌ تراکنش‌هایی است که در بلاک ۱ مگابایتی قرار می‌گیرند و با توجه به اینکه ماینرها، تراکنش‌ها را برحسب کارمزد آن‌ها اولویت‌بندی می‌کنند، تراکنش‌هایی با کارمزد کمتر اولویت پایینی برای تایید پیدا می‌کنند.

اگر ارسال کننده بیت کوین کارمزد بسیار پایینی برای تراکنش خود انتخاب کند، تاخیر در تایید تراکنش از جانب ماینرها می‌تواند تا حدی باشد که تراکنش مورد نظر هرگز در بین تراکنش‌های موجود، اولویت پیدا نکند. پس از نظر تئوری یک تراکنش می‌تواند به دلیل کارمزد بسیار پایینی که دارد هیچ‌گاه تایید نشود.

کارمزد تراکنش‌ها را چه کسی تعیین می‌کند؟

کارمزد تراکنش‌های مربوط به بیت کوین در یک بازار آزاد تعیین می‌شود. این بدان معنی است که همه افراد از قدرت تعیین میزان کارمزد مربوط به تایید تراکنش خود برخوردارند. این موضوع در عین حال که مزیتی برای کاربران می‌باشد، می‌تواند از معایب آن نیز محسوب ‌شود به این دلیل که ممکن است تراکنش‌های با کارمزد کم هرگز توسط ماینرها انتخاب و یا تایید نشوند.

یک تراکنش بیت‌کوین بین ۲۳۰ تا ۲۵۰ بایت است و هر بلاک بیت‌کوین ۱ مگابایت فضا دارد، با این حساب فقط ۴۱۹۴ تا ۴۵۵۹ تراکنش می‌توانند در یک بلاک جای بگیرند. به همین دلیل رقابت برای قرار گرفتن در یک بلاک بین تراکنش‌های انجام شده بسیار زیاد است و معامله‌گران باید همیشه به مقدار کارمزد تعیین شده توجه کافی داشته باشند تا تراکنش‌های آن‌ها در سریع‌ترین زمان ممکن تایید شود.

از طرفی استخراج هر بلاک نیز نیازمند صرف انرژی برق، هزینه‌های سخت افزاری و … است. بنابراین این مسئله که ماینرها فقط تراکنش‌های با کارمزد بالاتر را در بلاک جای می‌دهند کاملا منطقی به نظر می‌رسد.

قیمت بیت کوین چند است و چگونه تعیین می‎شود؟

قیمت بیت کوین بر اساس خرید و فروش‌ها و میزان عرضه و تقاضای بازار ارزهای دیجیتال کم و زیاد می‌شود. قیمت این طلای دیجیتال در اکثر سایت های معتبر دنیا با دلار آمریکا سنجیده می‌شود؛ شما می‌توانید قیمت لحظه‌ای بیت کوین و سایر ارزهای دیجیتال  را همزمان با سایت های معتبر دنیا در اکسکوینو رصد نمایید. اکسکوینو همچنین امکان مشاهده  لحظه ای  قیمت خرید بیت کوین و قیمت فروش بیت کوین به ریال ، مبادله این ارز دیجیتال و کسب سود از نوسانات دوره‌ای بیت کوین و سایر ارزهای دیجیتال را برای شما فراهم نموده است.

بیت کوین از آغاز تا امروز
قیمت بیت کوین

ساتوشی چیست؟ آیا با سرمایه کم هم می‌توان اقدام به خرید بیت کوین نمود؟

اگر علاقه مند به سرمایه گذاری و خرید بیت کوین هستید و قیمت بالای بیت کوین شما را از این امر منصرف ساخته است، جالب است بدانید که با توجه به قیمت بالای بیت کوین، این ارز دیجیتال را می‌توان  به ۱۰۰ میلیون واحد کوچکتر (که به احترام خالق آن ساتوشی نام گرفت) تقسیم‌بندی نمود، در شبکه بیت کوین حداقل مقدار قابل انتقال ۵۴۳۰ ساتوشی است و در حال حاضر (هنگام نگارش این مطلب) امکان خرید حداقل ۰٫۰۰۰۴ بیت کوین برای کابران اکسکوینو فراهم شده است. بنابراین شما می‌توانید با حداقل میزان دارایی خود به جمع این خانواده بزرگ پیوسته و از نوسانات این ارز دیجیتال لذت ببرید.

سایر واحدهای رسمی شناخته شده برای بیت کوین چیست ؟

بیت کوین در سال ۲۰۱۵ شامل ISO 4217 که استانداردسازی ارزها را انجام می‌دهد قرار گرفت و نام‌های زیر به عنوان واحدهای رسمی آن درنظر گرفته شد:

بیت کوین BTC : ارزش براساس ساتوشی ۱۰۰,۰۰۰,۰۰۰ /  ارزش بر اساس بیت کوین ۱

میلی بیت کوین mBTC : ارزش براساس ساتوشی ۱۰۰,۰۰۰ /  ارزش بر اساس بیت کوین ۰٫۰۰۱

میکرو بیت کوین BTCµ : ارزش براساس ساتوشی ۱۰۰ / ارزش بر اساس بیت کوین ۰٫۰۰۰۰۰۱

ساتوشی Satoshi  : ارزش براساس ساتوشی ۱ /  ارزش بر اساس بیتکوین ۰٫۰۰۰۰۰۰۰۱

به عبارت دیگر : ۱ بیت کوین  معادل  100,000,000 ساتوشی  ؛ ۱,۰۰۰,۰۰۰ میکرو بیت کوین و ۱,۰۰۰ میلی بیت کوین است

ارزش کل بازار ارزهای دیجیتال و میزان تسلط بیت کوین بر این بازار

در حال حاضر (مرداد ۱۳۹۹) ارزش کل بازار ارزهای دیجیتال رقمی معادل ۲۸۳ میلیارد دلار است که ارز دیجیتال بیت کوین به عنوان پادشاه رمز ارزهای دنیا با ارزش بازار ۱۷۶ میلیارد دلاری خود به عنوان اولین و ارزشمندترین رمز ارز جهان مورد خرید و فروش قرار می‌گیرد.

جک دورسی، مدیر عامل توییتر درباره این ارز دیجیتال گفت:

دنیا سرانجام به یک ارز واحد خواهد رسید و اینترنت نیز یک ارز را به رسمیت خواهد شناخت و من به شخصه عقیده دارم که چنین ارزی بیت کوین خواهد بود. بیت کوین چیزی است که روی اینترنت متولد شد، روی اینترنت توسعه داده شد، روی اینترنت آزمایش شد و حالا جزئی از وجود اینترنت است. اگر به اینترنت به عنوان یک کشور، بازار و ملت فکر کنیم، نیاز به یک ارز برای آن احساس خواهد شد.